Κοίτα να δεις που το blah.blah έγινε 4 χρονών.
Λοιπόν, το μυαλό του ανθρώπου είναι περίεργο. Άλλες φορές μου φαίνεται σαν να ήταν χθες που δακτυλογραφούσα το πρώτο post, ενώ άλλες φορές νιώθω ότι ήταν πριν καμιά 15αριά χρόνια.
Και, μιας και παιδιά δεν έχω, το νιώθω σαν το δικό μου παιδάκι - όπως κάθε δημιούργημα που βγαίνει από τα χέρια μου και μεγαλώνει με πολύ χρόνο, αγάπη, μεράκι και αφοσίωση.
Το blah.blah δεν υπήρξε ποτέ ένα ματαιόδοξο ή εξόχως φιλόδοξο εγχείρημα. Αποτελούσε πάντα --και αποτελεί-- τον προσωπικό μου χώρο έκφρασης μα και έναν ανοιχτό χώρο ανταλλαγής απόψεων με όλους εσάς, φίλους ή μη.
Θεωρώντας λοιπόν πως "καλά τα πήγαμε" στην πρώτη μας τετραετία, ζητώ κι εγώ με τη σειρά μου την δική σας ψήφο εμπιστοσύνης και για την επόμενη. Γιατί το τελευταίο που μας αξίζει, είναι να επιτρέψουμε στο μυαλό μας να σταματήσει να σκέφτεται. Και το blah.blah προάγει ακριβώς το αντίθετο, με κάθε τρόπο.
Σήμερα είναι ημέρα αυτοδιοικητικών εκλογών. Μια τέτοια ημέρα γιορτής λοιπόν, ανανεώσαμε κι εμείς λίγο την παρουσία μας, φορώντας τα καλά μας και τα επίσημά μας. Τώρα πια, κινούμαστε σε σοβαροφανείς τόνους του κόκκινου και του γκρι. Καιρός ήταν να φύγει η πράσινη η μούχλα από πάνω μας!
Καλό βόλι, σήμερα.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "blah.blah" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
