Θέλω να γράψω τόσα πολλά και δεν προλαβαίνω.
Γαμώτο.
Αλλά είναι κάποια πράγματα που όταν τα βλέπω, απλά δεν κρατιέμαι.
Βράζω, κοχλάζω.
Ρίξτε μου δηλαδή κι έναν κύβο Maggie τώρα που είμαι έτοιμος, να μ’ αποτελειώσετε.
Είχα αναφερθεί στα ταλέντα του βλάκα, μόλις πριν από ένα μήνα.
Δεν διάλεγα πέντε νούμερα να παίξω τζόκερ καλύτερα;
Ήρθε ο Γιώργος και –μεταξύ άλλων- κατάργησε το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης.
Το πιο άχρηστο υπουργείο όλων των εποχών.
Επιτέλους.
Αυτό που ζητούσε όλη η Ελλάδα, βρέθηκε κάποιος να το τολμήσει.
Και φυσικά οι μόνοι που αντέδρασαν, ήταν οι εργαζόμενοι στο εν λόγω υπουργείο.
Α, και ο υπουργός του.
Θυμάμαι σαν παιδί, όταν άρχιζα να καταλαβαίνω πέντε πράγματα περί πολιτικής, να ρωτάω τον πατέρα μου:
- «Αυτό το υπουργείο με τι ασχολείται;»
- «Με τίποτα. Απλά, πρέπει να έχουμε και κάποιον εκπρόσωπο της κυβέρνησης από τη βόρεια Ελλάδα», μου απαντούσε διαφωτιστικά.
Μόνο που αυτό το «πρέπει» δεν το καταλάβαινα τότε.
Μεγαλώνοντας, έβλεπα αυτή την προσπάθεια γεωγραφικής ενίσχυσης με πιο θετικό μάτι.
Γιατί έτσι μου μάθανε στο σχολείο.
Κάποια κομμάτια του βορρά, «έπρεπε» να ενισχυθούν για «εθνικούς λόγους».
Οικονομικά κίνητρα, πανεπιστήμια, τρένα, λιμάνια, δρόμοι…
Μεγάλωσα με το φάντασμα της Θεσσαλονίκης από τα αριστερά και της Θράκης από τα δεξιά.
Η Ανατολική Μακεδονία –απ’ όπου και κατάγομαι-, απλά πεινούσε πάντοτε στη μέση.
Κι όσο μεγάλωνα, τόσο μεγάλωνε κι η οργή μου.
Πνιγόμουν μέσα σ’ έναν τόσο άκομψο γεωγραφικό αναχρονισμό του περασμένου αιώνα.
Πόσο άβουλη δείχνει στ’ αλήθεια μια χώρα όταν προασπίζει τα σύνορά της με κτίρια και δρόμους…
Με ένα υπουργείο που δεν υπήρξε ποτέ, παρά μόνο στα χαρτιά.
Ή μάλλον όχι.
Υπήρξε το μοναδικό υπουργείο σε κάθε ανασχηματισμό, κάθε κυβέρνησης που άλλαζε πάντοτε υπουργό.
Όχι φυσικά γιατί δεν έκανε καλά τη δουλειά του.
Αφού έτσι κι αλλιώς δεν είχε δουλειά να κάνει.
Απλά, έπρεπε να βολευτεί και ο επόμενος βορειοελλαδίτης πολιτικός – έτσι, για να προσκυνήσει κι αυτός με τη σειρά του τον αρχηγό του για την υπουργοποίηση, κάνοντας παράλληλα τους ψηφοφόρους του να χαίρονται με το ότι έβγαλαν υπουργό απ’ τα χωριό τους.
Αμ, το άλλο;
Έχω δουλέψει για πολλά χρόνια σε διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Πάντα στον κύκλο μας, θυμάμαι τότε να συζητάμε συχνά-πυκνά για τον τάδε ή τον δείνα καναλάρχη ή εκδότη, που ζητιάνευε διαφημιστικά πακέτα από τον εκάστοτε υπουργό Βορείου Ελλάδος.
Ή άλλους χτεσινούς που έφτιαχναν ειδικά ένθετα π.χ. για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, παρακαλώντας ή -ενίοτε- εκβιάζοντας για κρατική διαφήμιση.
Και την έπαιρναν.
Πάντα.
Γιατί αυτά τα διαφημιστικά κονδύλια, πλήρωναν ουσιαστικά –άτυπα μεν, εντελώς επιτυχημένα δε- και την επερχόμενη προεκλογική εκστρατεία του εκάστοτε υπουργού.
Έτσι, όλοι ήταν ευχαριστημένοι.
Βολεμένοι.
Όπως κονδύλια ζητιάνευαν από εκεί και οι δήμαρχοι του βορρά, παρακαλώντας για ενίσχυση π.χ. στα καλοκαιρινά φεστιβάλ των δήμων τους.
Κι αυτοί τα έπαιρναν.
Αν ήταν φίλα προσκείμενοι στην εκάστοτε κυβέρνηση βεβαίως-βεβαίως ή έστω αν ο υπουργός εκλεγόταν στον νομό τους.
Άλλοτε πάλι, οι υπουργοί απλά αγόραζαν τζιπ για το υπουργείο, τα οποία –όλως περιέργως- κατέληγαν στα γκαράζ της βίλας τους.
Καμιά φορά και οι γυναίκες τους ανακαίνιζαν τους εσωτερικούς χώρους με περσικά χαλιά. Μόνο που κι αυτά κατέληγαν στο σαλόνι τους.
Και πόσα άλλα...
Αυτός ήταν ο πολιτικός πολιτισμός που ανεχόμασταν μέχρι χτες.
Και γι’ αυτόν τον πολιτικό πολιτισμό, ο απερχόμενος υπουργός κ. Καλαφάτης δηλώνει στο ΣΚΑΙ.gr:
«Η κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης, συνιστά κατάργηση του εθνικού ρόλου που επιτελούσε μέχρι σήμερα στην πονεμένη γη της Μακεδονίας και της Θράκης. Έναν ρόλο διαχρονικής έμπρακτης απάντησης της Ελληνικής Κυβέρνησης και του ελληνικού λαού, σε κάθε επίδοξο σφετεριστή της ιστορίας!», αναφέρει σε δήλωση του ο απερχόμενος υπουργός Μακεδονίας-Θράκης Σταύρος Καλαφάτης.
«Θυμίζω, ότι τον ρόλο αυτό αναγνώρισε και υπηρέτησε στο παρελθόν και ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, αναλαμβάνοντας ο ίδιος καθήκοντα Υπουργού Μακεδονίας - Θράκης το 1985!», υπογράμμισε ο κ. Καλαφάτης και πρόσθεσε: «Η επιλογή του Πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου να διαγράψει τον όρο «Μακεδονία» από το Υπουργικό του Συμβούλιο, εντείνει τους προβληματισμούς, για τις προθέσεις της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ σε ένα μείζον εθνικό θέμα.
Επιπλέον και σε ό,τι αφορά την αποκέντρωση: Η εγκατάσταση δύο υφυπουργών στη Θεσσαλονίκη, δεν ισοσκελίζει τη απώλεια ενός Υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης σε πορεία αναβάθμισης. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος που διαδραμάτισε τους τελευταίους μήνες στα μεγάλα αναπτυξιακά εγχειρήματα, αλλά και σε επιμέρους θέματα καθημερινότητας των πολιτών, αποτέλεσε ένα ουσιαστικό βήμα αναβάθμισης.
Αντί να επενδύσει σ` αυτό και να προχωρήσει στην περαιτέρω ενίσχυση του Υπουργείου, ο κ. Παπανδρέου το καταργεί. Ελπίζουμε αυτό να μη σημαίνει, πως η νέα Κυβέρνηση θα αφήσει να χαθούν όλες οι ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν το τελευταίο διάστημα, για τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα.
Δηλώνω αποφασισμένος, να αγωνιστώ και να συνεργαστώ με συναδέλφους βουλευτές, εκπροσώπους φορέων και πολίτες, ώστε να μη συμβεί αυτό.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει συνάδελφος του ΠΑΣΟΚ να αναλάβει καθήκοντα Υπουργού Μακεδονίας - Θράκης.
Παραδίδω λοιπόν, το Υπουργείο, και την κατάργησή του, στην κρίση της Ιστορίας και των πολιτών».
Καλά κάνετε και παραδίδετε λοιπόν το υπουργείο αυτό στην Ιστορία, κ. Καλαφάτη.
Έτσι κι αλλιώς, κι εσείς εκεί περάσατε.
Μόνο σας παρακαλώ, κάντε τη χάρη στον εαυτό σας, ξοδέψτε πέντε λεπτά από τον πολύτιμο χρόνο σας και αναρωτηθείτε:
Γιατί άραγε;
Υ.Γ. Βλέπω ότι προλάβατε να αναρτήσετε τις δηλώσεις σας και στη σελίδα του προς κατάργηση υπουργείου και μάλιστα με link στην πρώτη σελίδα. Αυτό θα πει ταχύτητα! Τουλάχιστον -ψάχνοντας λίγο- είχα την ευκαιρία να ενημερωθώ για την πλούσια δράση του υπουργείου σας - εκδήλωση για εκδήλωση δεν αφήσατε, βλέπω. Συγχαρητήρια!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "blah.blah" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
