Kavala Blogs » Rock Apodraseis » Όλα τα μπλογκ του νομού Καβάλας με μια ματιά

Expand/Collapse

Rock Apodraseis (28)

Καβάλα, 06.07.2010
22:42
Ο Σπύρος Γραμμένος γράφει μουσική στην επόμενη ταινία της ΑΚΣ tiiinewzfilms
» Rock Apodraseis

Ο μουσικός Σπύρος Γραμμένος, λίγες μόνο ημέρες μετά την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου με τίτλο “Λίγο πριν τα τιράντα” και στην καρδιά της περιοδείας του “Από παγκάκι σε παγκάκι”, κάνει το επόμενο βήμα στα πλαίσια της σχέσης του με την ΑΚΣ tiiinewzfilms αναλαμβάνοντας τη μουσική επένδυση του upcoming κινηματογραφικού project της ομάδας.

Η επερχόμενη μικρού μήκους ταινία βρίσκεται στο στάδιο του post production.
http://www.tnfilms.gr
πηγή : [www.rockap.gr]

Περισσότερα... »
22:39
Κατερίνα Γώγου
» Rock Apodraseis

Κατερίνα Γώγου – Βιογραφικό

Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 1 Ιουνίου 1940 και αυτοκτόνησε με χάπια στις 3 Οκτωβρίου 1993. Ήταν ηθοποιός και συγγραφέας. Είχε μια κόρη, την Μυρτώ.

Η Κατερίνα αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ελληνική ποίηση. Η αιώνια έφηβος, η οργισμένη, η πιο σπαρακτικά ραγισμένη φωνή της γενιάς της.

Μια ποιήτρια που έγραφε για να μην εκραγεί, που είχε κάνει τον πόνο και το παράπονο στίχους, κι αυτοί οι στίχοι ήταν παραπονεμένοι και οργισμένοι, αλλά πάνω απ’ όλα αληθινοί.

Όπως έχει ειπωθεί “Η Κατερίνα Γώγου έκανε ποίηση σε μια εποχή που οι άλλοι ‘ποιητές’ έκαναν δημόσιες σχέσεις. Πάνω απ’ όλα ήταν η ίδια ποίηση. Ανάμεσα σε χάπια, ποτά, σβησμένα τσιγάρα, φτωχογειτονιές, προδοσίες…”. Όσα χρόνια κι αν περάσουν η Γώγου θα παραμένει η ποιήτρια των νεοτέρων γενιών, αφού με τους νέους, κατά κύριο λόγο “συνομίλησε”. Όπως αναφέρει ο Λεωνίδας Χρηστάκης, η Κατερίνα ήταν έξω από κάθε λογής εκδοτικά και καλλιτεχνικά κυκλώματα και κλίκες και γι’ αυτό σπάνια γίνονταν γι’ αυτήν αναφορές στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Ο Τηλέμαχος Χυτήρης, ποιητής και πρώην υπουργός δε δίστασε να χαρακτηρίσει την Κατερίνα σαν τον: “Μαγιακόφσκι της Πλατείας Εξαρχείων”.

Μα πιο πολύ μιλούν γι’ αυτήν τα ποιήματά της γεμάτα από πόνο, οργή, πάθος και απέραντη ευαισθησία… Γιατί πάνω από όλα, η Κατερίνα Γώγου είναι ποιήτρια, μια ξεχωριστή φωνή μέσα στην ποίηση, η “αιώνια έφηβος, η οργισμένη, η πιο σπαρακτικά ραγισμένη φωνή της γενιάς της”. Μια φωνή που αγαπήθηκε και διαβάστηκε πολύ από τους ανυπότακτους νέους κάθε εποχής.

Το σίγουρο είναι ότι η Κατερίνα ήταν ένας ασυμβίβαστος άνθρωπος, κάποια που δεν άντεχε όλο αυτό τον πόνο και την αθλιότητά γύρω της, και έβγαζε ποιητικές κραυγές μπας και ξυπνήσουν οι χαρτοφυλακένιοι άνθρωποι. Οι κραυγές της δεν πήγαν χαμένες, αφού όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι διαβάζουν την ποίησή της, όλο και περισσότεροι αληθινοί άνθρωποι την ανακαλύπτουν.

Σπουδές: Δραματική Σχολή Τάκη Μουζενίδη και Σχολές Χορού Πράτσικα, Ζουρούδη και Βαρούτη.Πρώτη εμφάνιση: 1961, με το θίασο Ντίνου Ηλιόπουλου, στο έργοτων Δ. Ευαγγελίδη – Γιάν. Μαρή «Ο Κύριος πέντε τοις εκατό» (Κορίτσι μετα βιβλία).

Εργάστηκε από μικρή ηλικία σε παιδικούς θεατρικούς θιάσους και στον κινηματογράφο, κυρίως σε ταινίες της Φίνος Φιλμ.
Θίασοι: θίασος Ντ. Ηλιόπουλου – Α. Φόνσου: Ν. Τσιφόρου – Πολ. Βασι¬λειάδη «Τα κοκόρια των δώδεκα» (Λέλα), Χρ. Γιαννακόπουλου – Α. Σα¬κελλάριου «Η Μις Βαγόνι» (Λιλίκα) Κ.ά. – Θέατρο «Παρκ»: Μ. Θεοδωρά¬κη – Μποστ (Μέντη Μποσταντζόγ λου) «Όμορψη πόλη» – θίασος ΒίλμαςΚύρου (1962-65): Ρ. Τομά «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται» (Κατερίνα), Α. Πάρνη «Το νησί της Αφροδίτης» (Βίκυ), Αγκ. Κρίστι «Έγκλημα στο Νεί¬λο»’ (Χριστίνα Γκραντ), Δ. Γιαννουκάκη «Η Κυρία έχει νεύρα» (Παναγιώ¬τα), Τσιφόρου – Βασιλειάδη «Οι γυναίκες προτιμούν τους σκληρούς» (Σίσσυ), Τζ;. Πρίσλ’ίΙ..«Τα”tΡ9.σινα δάχτυλα» (Σάλλυ Φίλιπς) Κ.ά. – θίασος.Κατερίνας (Ανδρεάδη) (1965): Τσιφόρου – Βασιλειάδη «Tb μήλο κάτω από τη μηλιά» (Φανή) – θίασος Ρ. Βλαχοπούλου – Γ. Κωνσταντίνου – Γ. Βογια¬τζή (1966): Κ. ΝικολαΙδη – Ηλ. Λυμπερόπουλου «Ο γάιδαρος του Χότζα», «Σκούπα και φαράσι» – θίασος Τζένης Καρέζη (1968): Α. Γιαλαμά – Κ. Πρετεντέρη «Το παιχνίδι του γάμου» (Έψη), Τσιφόρου – Βασιλειάδη «ο Διευθυντής της ιδιαιτέρας» – θίασος Αλεξανδράκη – Φιλιππίδη – Μηλιάδη (1970): Άλκη Παπά «Γη! S.o.S.», (Τσα Τσα Τσα) – θίασος Βουγιουκλάκη ¬Παπαμιχαήλ: Πολ. Βασιλειάδη – Λάκη Μιχαηλίδη «Επτά χρόνια γάμου» ¬θίασος Πέτρου Φυσσούν (1972-73): Λ. Χέλμαν «Φρουρά στο Ρήνο» (Μπό¬ντο) – θίασος Κώστα Μεσσάρη – Γ. Σκούρτη (1975): Γ. Σκούρτη «Η απερ¬γία» (Μπερνάντα) – θίασος Δέσποινας Στυλιανοπούλου: Γιάν. Τσάμη «ΜιαΜαρία σε τιμή ευκαιρίας» – «Θέατρο Τέχνης» Κάρολου Κουν (1977-78): Θαν. Κωσταβάρα «Το φαγκότο» (Κυρία Τεσματζόγλου), Ευριπίδη «Βάκ¬χες» (Φεστιβάλ Βρυξελλών), Αισχύλου «Επτά επί Θήβας» (Φεστιβάλ Λον¬δίνου), Έρντμανν «Ο αυτόχειρ» (Κλεοπάτρα Μαξίμοβνα) – θίασος ΈλληςΛαμπέτη (1978): Ε. Ντε Φιλίππο «Φιλουμένα Μαρτουράνο» (Λουκία).

Κινηματογράφος: «Νόμος 4000», «Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο», «Η γυνή να φοβείται τον άνδρα», «Αγάπη για πάντα», «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση», «Το βαρύ πεπόνι», «Παραγγελιά», «Όστρια» Κ.ά. (50περίπου ταινίες). Υπήρξε σύζυγος του σκηνοθέτη του κινηματογράφου Παύλου Τάσιου.

Άλλες δραστηριότητες: Από το 1979 αφοσιώθηκε με επιτυχία στην ποίηση, εγκαταλείποντας το θέατρο. Ποιητικές συλλογές: «Τρία κλικ αριστε¬ρά», «Ιδιώνυμο», «Απόντες», «ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών», «Με λένε Οδύσσεια» και άλλες. Κυκλοφόρησε και ένα δίσκο με απαγγελίες ποιημάτων της από την ίδια, με τίτλο «Στο δρόμο».

Αποτραβήχτηκε κι έζησε με την κόρη της -κι αργότερα μόνη- σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας, στο Γκάζι, στην Κυψέλη αλλά και στη Θεσσαλονίκη

Πηγή: [www.rockap.gr]

Περισσότερα... »
22:33
Περί παλιών και νέων
» Rock Apodraseis

Περί παλιών και νέων

Λίγο πιο πριν σταμάτησε ένας facebook-ικός καυγάς σχετικά με την αξία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Αφορμή για αυτό στάθηκε μια πρόσκληση για σελίδα προς τα μέλη της facebook σελίδας του Rockap. Αμέσως, κάποιοι, όπως αποδείχτηκε, άσχετοι και φανατικοί, ξεκίνησαν ανελέητο κράξιμο προς τη σελίδα και τους συντάκτες. Αφού αντιπαρατεθήκαμε με βάσει τις γνώσεις και τα επιχειρήματά μας, οι εν λόγω κύριοι μας διέγραψαν από τη λίστα φίλων τους. Απόλυτα ώριμη αντιμετώπιση, τύπου «δε σ’ έχω φίλο», όπως κάναμε και στο νηπιαγωγείο.

Όλο αυτό βέβαια με έβαλε σε κάποιες σκέψεις που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.
Καταρχάς, είναι αδιαμφισβήτητη η πορεία και το έργο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, αλλά ας σκεφτούμε λίγο πόσο καιρό έχει να βγάλει κάποιο αξιομνημόνευτο τραγούδι; Εδώ και πόσο καιρό έχει χάσει κάθε επαφή με τον ροκ κόσμο; Κάποιος από τους κατήγορούς μας, έθεσε το θέμα του πόσο σπουδαίος τραγουδοποιός είναι. Τραγουδοποιός αγαπητέ άσχετε σημαίνει να δημιουργείς τραγούδια. Όταν η καριέρα σου στηρίζεται σε συνθέσεις του Μικρούτσικου, του Μεσημέρη, του Άσιμου, του Ζουγανέλη, όταν κάθεται και σου γράφει λόγια η γυναίκα σου, δεν είσαι τραγουδοποιός, απλώς (ή απλός) ερμηνευτής είσαι. Το ίδιο άτομο είπε ότι δεν ασχολούμαστε με μεγάλους αλλά με μπαντούλες που δεν αξίζουν, για να πει λίγο μετά πως έχει και ο ίδιος μια μπάντα. Γιατί την έκανες τότε ρε μεγάλε; Αφού δεν αξίζεις! Εκτός κι αν πιστεύεις πως έτσι θα σε προσέξει ο Βασίλης και θα σε βάλει στη μπάντα του…

Αναγνωρίζω την πορεία του καλλιτέχνη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν περιμένω να κάνει κάτι ανατρεπτικό και σπουδαίο τώρα πια. Η φήμη του έχει εδραιωθεί, στις συναυλίες του παίζει και θα παίζει για πάντα τις παλιές μεγάλες του επιτυχίες, όπως λίγο-πολύ κάνουν όλα τα μεγαθήρια του ροκ. Γιατί λοιπόν τέτοιος φανατισμός; Δεν είναι λογικό να βαριέσαι κάτι ή κάποιον που «τρως στη μάπα» εδώ και αιώνες; Μήπως να δώσεις καμιά ευκαιρία ακόμα στους «ανάξιους, ατάλαντους νέους»; Πού μπορεί να ήταν τώρα ο Τσίγκος για παράδειγμα (τυχαία η επιλογή), αν είχε καθαρίσει λίγο ο χώρος που καταλαμβάνει η παλιά φρουρά;

Μιλάω ως τώρα για τον ελληνόφωνο χώρο, γιατί αυτό το θέμα θίχτηκε και γιατί υπάρχουν ακόμα ενεργά μέλη στη σκηνή που αριθμούν δεκαετίες δράσης. Με τη δεδομένη επιτυχία τους, στενεύουν τα όρια για τους νεότερους να κάνουν κάτι και μένουν σε καθαρά underground επίπεδο.

Με τον αγγλόφωνο χώρο τί γίνεται όμως; Οι παλιότερες μπάντες έχουν αποσυρθεί εδώ και χρόνια ή έχουν καιρό να κυκλοφορήσουν κάτι ( π.χ. Socrates), κάποιες σχετικά παλιές μπάντες έχουν εδραιώσει τη φήμη τους και εκτός συνόρων και συνεχίζουν να βγάζουν καλές δουλειές ως τώρα (π.χ. Rotting Christ), ενώ από νέες μπάντες και καλλιτέχνες βλέπουμε μια αναγνωσιμότητα στην Ελλάδα και κάποιες κινήσεις προς εξωτερικό, αλλά με μικρή ακόμα απήχηση (βλέπε Monika,Lucky Funeral). Ωστόσο τα μαγαζιά είναι σχεδόν άδεια! Γιατί μιλάμε, αλλά δεν παρακολουθούμε; Μήπως επειδή «εδώ πιο κάτω μένει μωρέ, άμα τον χάσω τώρα θα τον δω τον άλλο μήνα»; Γιατί να προτιμάμε το αλλόκοσμο, το μακρινό, το ξένο, αντί για το οικείο; Γιατί στο live των Lamb Of God έπεφτε κράξιμο στους Descending; (Καλά, καλά, άστοχη η σύγκριση, και το θεό τον ίδιο να έβαζες πάλι κράξιμο θα έπεφτε, αλλά λέμε τώρα). Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να δείχνουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο φίλο, το συνάδελφο, το συμφοιτητή, τον περιπτερά που κάτω απ’ το ταμείο βαράει διπέταλο;

Μήπως τελικά τη θέλει ο κώλος μας την παρελθοντολαγνεία και την ξενομανία;

[www.rockap.gr]

Περισσότερα... »
22:21
Jesus Christ S.A.
» Rock Apodraseis

Το “Jesus Christ S.A.” είναι μια απλή διαμαρτυρία ενάντια σε όλες τις «εταιρείες» και τους τηλε-προφήτες που πωλούν τη θρησκεία προς ίδιον όφελος.
Μια κραυγή οργής και απόγνωσης ενάντια στους ψευδο-προφήτες που εκμεταλλεύονται τους αφελείς μέσα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για να ικανοποιήσουν την απληστία τους για χρήμα και εξουσία.
Η πίστη στο Θεό είναι δωρεάν. Τίποτα δεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο από το να πιστεύεις στο Θεό που αποδέχεσαι και να ζεις με τους νόμους του.
Η Open Minds Productions παρουσιάζει το video clip για το “Jesus Christ S.A.”
, το θέμα του οποίου είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ. Η εταιρία έχει πάντα το μυαλό της ανοιχτό για καινούριους καλλιτέχνες και συγκροτήματα, ενώ η αποστολή της είναι να προωθεί τη δημιουργικότητα και την έμπνευση.

Δείτε το βίντεο από τους Delivers :

Περισσότερα... »
21:57
Tug – Άλλη μια μέρα τοξική | Κατεβάστε το ΔΩΡΕΑΝ!
» Rock Apodraseis

Αυτή είναι μια ανεξάρτητη κυκλοφορία η οποία βλέπει το φως της δημοσιότητας εν έτη 2010.

Ο TUG μας την παραχώρησε για να φιλοξενείται μόνιμα στην στήλη MP3 του Rockap!

Κατεβάστε την ελεύθερα και δωρεάν κάνοντας κλικ ΕΔΩ

Περισσότερα για τον TUG θα βρείτε στο : [tugsucks.wordpress.com]

Περισσότερα... »
21:57
Κατέβασε τους No Balance
» Rock Apodraseis

No Balance

Οι No Balance είναι ένα indie/punk/rock από την Αθήνα. Η ιδέα της δημιουργίας της μπάντας συλλήφθηκε από κάποια πρώην μέλη γνωστών punk-rock συγκροτημάτων της χώρας μας στις αρχές του 1997. Το group έχει εμφανιστεί καθ’ όλη την διάρκεια αυτών των χρόνων με ποικίλες μουσικές απόψεις που κυμαίνονται από το punk έως την ambient instrumental.

Μέχρι σήμερα έχουν εμφανιστεί σε πάρα πολλούς χώρους στην Αθήνα και έχουν δώσει πολλά live και στην υπόλοιπη Ελλάδα μαζί με πολλά άλλα group της punk/indie/emo/rock σκηνής της χώρας μας. Επίσης έχουν supportάρει πολλές γνωστές μπάντες του εξωτερικού όπως οι MUDHONEY, SIX BY SEVEN, CHUMBAWAMBA, THE INTERNATIONAL NOISE CONSPIRACY, LAST DAYS OF APRIL και STARMARKET.

Από το 1997 μέχρι σήμερα οι No Balance έχουν κυκλοφορήσει τέσσερις δουλειές. Το ‘Wait for Summer’ το 1998, το ‘Between Us’ το 2000 από την Cannonball Records. Τον Μάιο του 2003 κυκλοφορούν την πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά με τίτλο ‘Lights On’ από την Librarian Records. Εν τω μεταξύ μέσω myspace έχουν παρουσιάσει κάποια ανέκδοτα κομμάτια τους καθώς επίσης και κάποια από τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους σε διαφορετική εκτέλεση. Κάποια από αυτά μπήκαν στην τελευταία τους δισκογραφική δουλειά ‘When Everybody’s Gone’ που κυκλοφόρησε το 2008 από την Playfalse Records.

Οι No Balance είναι :
Άκης Χαρίτος (κιθάρα, φωνή)
Γιώργος Κοστούρος (μπάσο)
Κοστάμος Γιακουμής (ντραμς)
Greg E. (κιθάρα)

Κυκλοφορίες :
Wait for Summer (1997 ανεξάρτητη παραγωγή)
Between Us (2000 Cannonball Records)
Lights On (2003 Librarian Records (Olon music))
When Everybody’s Gone (2008 Playfalse Records)

Οι No Balance μας χαρίζουν δωρεάν την τελευταία τους δουλειά When Everybody’s Gone. Μπορείτε να την βρείτε στο παρακάτω link: [www.multiupload.com]

Οι No Balance στο διαδίκτυο:

www.myspace.com/nobalancegreece
http://el-gr.facebook.com/pages/NO-BALANCE/133092718766
www.purevolume.com/nobalancegr
http://www.youtube.com/watch?v=XJpyIFaalzc
nobalance@lycos.com

Περισσότερα... »
21:54
Underground Όνειρα
» Rock Apodraseis

Underground Όνειρα – Ηλεκτρονική συλλογή του Rockap.gr

Δελτίο τύπου

Όνειρα… όνειρα… όνειρα! Underground…, rock, metal, punk. Όνειρα ελληνόφωνα και αγγλόφωνα. Όνειρα συγκροτημάτων και ανθρώπων που αγαπάνε την μουσική και αυτό που κάνουν.
Το διαδικτυακό μουσικό περιοδικό Rock Αποδράσεις παρουσιάζει κάτι που μέχρι σήμερα δεν έχει ξαναγίνει. Στις μέρες που το download κυριαρχεί και σκοτώνει δισκογραφικές, δισκάδικα, συγκροτήματα, ρίχνει online την πρώτη μεγάλη ηλεκτρονική συλλογή, “Underground Όνειρα”.

Η συλλογή που ετοίμασε για εσάς το rockap.gr έχει ως βασικό στόχο να δείξει ότι η χώρα μας δεν παράγει μονάχα μαζικά ριάλιτι και μπουζουκλερί, αλλά παράγει και μικρότερης εμβέλειας “προϊόντα”, όπως μπάντες που ρίχνουν ιδρώτα και χρήμα προσπαθώντας να μας γεμίσουν με την μουσική πνοή τους.
Η “Underground Όνειρα” μέσω των 68 τραγουδιών που την απαρτίζουν, δημιουργίες 68 διαφορετικών εν ενεργεία Ελληνικών μπαντών, κάποιες από τις οποίες έχουν δισκογραφία δίνει ένα μήνυμα που απευθύνεται σε όλους όσους εμπλέκονται στο μουσικό εργοστάσιο της Ελλάδας, ώστε να κάνουν κάτι, π.χ. μειώσεις τιμών cd, καλύτερη αντιμετώπιση , χώρους για συναυλίες και άλλα πολλά.

Συγκροτήματα από διάφορες πόλης της Ελλάδας προσφέρουν στους αναγνώστες του Rockap.gr και όχι μόνο, από ένα τους τραγούδι, ρίχνοντας κέρμα και κάνοντας ένα όνειρο που μόνο με συλλογική προσπάθεια μπορεί να γίνει αληθινό. Μια πραγματικά δυνατή εγχώρια σκηνή δίχως εκμεταλλεύσεις.

Η συνέχεια σερβίρεται στους υπολογιστές σας!
Περιέχει τους :

Zero Project, Χορευτές του Βυθού, Ouzo the band, Ding an sich, Intiotek, Μέντα, TUG, Έξοδος, Πληνθέτες, Σέλας, Φτηνό Ευέλικτο Μουσικό Δυναμικό, Cameres, Σύμπτωμα, Δυτικός Άνεμος, Μέρες, Ένοχες Σκέψεις, Καπνός, Ιχθείς, Antoine Parinis, Ένα βήμα μπροστά, Στο Όνειρο, Galliard, Wormed Potatoes, DeadBeat Escapement, Schema, September, Laissez Faire, Addictive, The Skelters, Κυνηγοί Ονείρων, Χίμαιρα, Μαυροκόκκινο, Entelia, Medoyssa, Κίτρινα Φώτα, Versus, Μαύρη Μαγιονέζα, Paramana, Ντελίριο, Κεραίες, Θίασος Τρελλών, Τεκίλα, Spinaloga, Ποιότητα, Τhree way plane, Διχασμένες Αλήθειες, Indico, Αντίδραση, Revolting Βreed, ATM, D Volume, Cain, Nightstalker, Anal veritas, Trigger, Playground Rust, Poem, Building Chaos, Contemplation, Αργύρης Αφεντάκης, Dr Love, Ink, Synesnthesia, Slave At God, Need, Rex Mundi , Ritual of odds, Custom Made Noise

Ευχαριστούμε όλα τα συγκροτήματα για την συμμετοχή τους και τις όποιες δισκογραφικές για την άδεια.

Download Link

http://www.rockap.gr/mp3/Rockap.gr – Underground Oneira.rar

Περιέχει το εξώφυλλο της συλλογής και πληροφορίες για επίσημες σελίδες του κάθε συγκροτήματος

Περισσότερα... »
21:52
Συνέντευξη με την Έλενα Μαλάμου
» Rock Apodraseis

Returning from the Valleys of Oblivion…

Του Θοδωρή Γκοτζαμάνη

H δημοσίευση της συνέντευξης αυτής άργησε κάμποσο καιρό και την ευθύνη φέρει, προφανώς ο γράφων… Είναι πραγματικά σχεδόν εγκληματικό από μέρους μου που δεν φρόντισα να έρθει γρηγορότερα σε επαφή με τους αναγνώστες της σελίδας μας, διότι πρόκειται για μια τρομερά αξιόλογη καλλιτέχνιδα που τραβάει τον δικό της δρόμο στη Γηραιά Αλβιόνα στο ακουστικό (κυρίως) folk/country rock, είδος με ελλιπέστατη εκπροσώπηση από Έλληνες καλλιτέχνες. Πρέπει εδώ να σημειώσω πως την καλλιτεχνική της αρτιότητα συμπληρώνει ο κοινωνικός και υπομονετικός της χαρακτήρας, κάτι που έκανε το να έρθω σε επαφή μαζί της για τη συνέντευξη πολύ εύκολο. Να το βλέπουν αυτό και να συμμορφώνονται οι τοπικές «ντίβες» ,που ορισμένες φορές φαντάζουν πιο δυσπρόσιτοι από τους Rolling Stones , ενώ ζούνε στο διπλανό μας διαμέρισμα πιθανότατα!
Ποια είναι όμως η Έλενα;
Κιθαρίστρια με ειδίκευση στο hand picking , γεννημένη στα μέσα του ’80 η οποία τα τελευταία επτά σχεδόν χρόνια ζει στο Λονδίνο όπου και σπούδασε. Μεταξύ άλλων παίζει πιάνο και φυσαρμόνικα στις εμφανίσεις της. Έχει μεγάλη αγάπη στις ζωντανές εμφανίσεις, απ΄τις οποίες μόνο η πείρα δε της λείπει, έχει άλλωστε ερμηνεύσει live επί ελληνικού εδάφους και με τον Danny Cavanagh των Anathema αλλά και τους Anathema ως μπάντα, πάμπολλα άλλα gigs σε Αγγλία αλλά και σε άλλες χώρες όπως Τσεχία, Ρωσία, ραδιοφωνική εμφάνιση της δουλειάς της στη Γαλλία κτλ. Δουλεύει με παραγωγό τον κάτοχο Grammy, Ian Prince με τον οποίο εξέδωσε τα τραγούδια “Candle Light Thoughts”, “In my Bleeding Soul” και “Returning” και δουλεύει στην έκδοση ακόμη 5 κομματιών υπο την εποπτεία του. Τέλος τον Ιούνιο του 2009 , «έστησε» μαζί με συνεργάτη της, την εταιρεία μουσικού promotion Black SpaceCat στην Αθήνα.

Επικοινώνησα μαζί της τηλεφωνικά, στην οικία της στο Λονδίνο:

Θοδωρής Γκοτζάμάνης: Καλησπέρα Έλενα. Όταν το 2003 έφυγες για την Αγγλία, είχες σκοπό μόνο τις σπουδές ή και καριέρα στη μουσική;

Έλενα Μαλάμου: Είχα σκοπό και τα δύο. Ήξερα πως το να ζήσεις από τη μουσική είναι δύσκολο,αλλά το να ζήσεις μέσα στο “music industry” είναι πιο εύκολο και πιο σταθερή δουλειά. Επίσης, είναι πολύ καλό να ξέρεις τον τομέα σου.

Θ.Γ. : Το μουσικό σου επίπεδο «ανέβηκε» στην Αγγλία φαντάζομαι..

Ε.Μ. : Εδώ πέρα άρχισα να κάνω φωνητική. Το πρώτο μου πτυχίο δεν είχε καμία σχέση με τη μουσική σα θεωρία, αλλά ήταν καθαρά σε σχέση με το management στη μουσική αγορά. Είναι πολύ πιο ρεαλιστικά εφικτό ως επάγγελμα.

Θ.Γ. : Θεωρείς πως θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να κινηθείς σε μια αντίστοιχη κατεύθυνση στην Ελλάδα; Δηλαδή να σπουδάσεις το αντίστοιχο παράλληλα με το να κάνεις live gigs γνωρίζοντας και τα κατάλληλα άτομα που μπορούν να σε βοηθήσουν επαγγελματικά;

Ε.Μ. : Ίσως στην Ελλάδα είναι και πιο εύκολο! Εδώ γίνεται πανικός από μπάντες,venues, εταιρείες …στατιστικά να το «δεις», είναι πιο δύσκολο να κάνεις κάτι.Υπάρχουν ευκαιρίες στην Ελλάδα και καλοί μουσικοί και μπάντες με καλή καριέρα και εγχώρια και στο εξωτερικό. Εντάξει..! Η αλήθεια είναι πως όσον αφορά την ειδίκευση του πρώτου μου πτυχίου, δεν βρήκα κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα.

Θ.Γ. : Με τις τρεις ήδη ηχογραφημένες συνθέσεις σου , στις οποίες είχες παραγωγό τον Ian Prince και τα υπόλοιπα πέντε κομμάτια, που ετοιμάζεσαι να κανείς μαζί του, τι σκοπεύεις να κάνεις; Ένα album ίσως;

Ε.Μ. : Τα 3 κομμάτια που ήδη έχω θεωρώ πως έχουν “radio quality”. Μόλις ολοκληρώσω και τα πέντε επόμενα και ίσως και μερικά άλλα, σκοπεύω να τα προωθήσω στο itunes ή και άλλες μουσικές βιβλιοθήκες, μέσω ιντερνετ δηλαδή.

Θ.Γ. : Τι το ιδιαίτερο έχει η ηχογράφηση με κάποιον τόσο πεπειραμένο σε σχέση με το να δουλέψει κανείς μόνος; Τι ιδιαίτερα «τρικς» μαθαίνεις;

Ε.Μ. : Πολλές φορές δε δουλεύει καν η συνεργασία μεταξύ μουσικού και παραγωγού, λόγο του ότι μπορεί να μην έχουν κάτι «κοινό». Εγώ ήμουν τυχερή! Και μόνο που έχει δουλέψει ο I. Prince με τον Quincy Jones ήταν σημαντικό για μένα! Καταλαβαίνει πολύ καλά το είδος παραγωγής που χρειάζεται κάθε μουσικό ιδίωμα. Είχαμε βέβαια κάποιες μικρο διαφωνίες για τον ήχο, αλλά εντέλει αυτό με βοήθησε στο να ξεφύγω από τον ήχο των παλιών μου demos. Έκανα «ολοκληρωμένα κομμάτια» για ραδιόφωνο και όχι “demo”!

Θ.Γ. : Βλέπω στο πρόγραμμα σου πως δραστηριοποιείσαι έντονα στην γενικότερη σκηνή του Λονδίνου. Βρίσκεις venues, καλλιτέχνες να παίξετε μαζί κτλ. Πως νιώθεις γι αυτό;

Ε.Μ. : Είμαι χαρούμενη, μπορώ να βρω πλέον διαφορετικά μέρη να παίζω κάθε εβδομάδα εδώ! Με βλέπει έτσι και «καινούριος» κόσμος, γιατί οι αποστάσεις εδώ είναι τεράστιες και δε θα έρθει πχ κάποιος από το Βόρειο Λονδίνο στο Νότιο εύκολα. Πρέπει να παίζεις παντού ,να γνωρίζεις και μπάντες ,είτε έχει καλό είτε κακο ήχο ο χώρος που παίζεις. Έτσι ειναι τα live, δε γίνεται να είναι όλα τέλεια και μετράει η εμπειρία που αποκομίζεις.

Θ.Γ. : Το γαλλικό ραδιόφωνο πώς σε ανακάλυψε και έπαιξε τραγούδια σου; Για να πάμε σε κάτι διαφορετικό..

Ε.Μ : Μέσω myspace! Τόσο απλό! Απάντησα σε μία αγγελία κάποιων που έψαχναν κομμάτια για να παιχτούν στο γαλλικό ραδιόφωνο. Τους έστειλα δύο κομμάτια μου και δέχτηκαν. Πάντα κάτι βρίσκεις αν ψάχνεις, υπάρχουν ευκαιρίες.

Θ.Γ. : Εύκολο το κάνεις να ακούγεται..! Γενικά προτιμάς να παίζεις σόλο –όπως αρκετές απ τις επιρροές σου- ή με μπάντα; Θα ήθελες να φτιάξεις μια μπάντα με σταθερό line up;

Ε.Μ. : Προτιμώ τις μπάντες. Να γνωρίζω τους μουσικούς και να έχουμε μια «μουσική σύνδεση». Τα κομμάτια που ηχογραφώ και θα ηχογραφήσω τα παίζω με τους ίδιους-πολύ καλούς- μουσικούς. Ελπίζω σε live ,εαν έχουν ελεύθερο χρόνο, να παίζουν οι ίδιοι. Θα προτιμούσα να κάνω σταθερή μπάντα μαζί τους, απ το να έχω σταθερή βοήθεια από αυτούς! Μου αρέσουν πολύ οι συνεργασίες.

Θ.Γ. :Μαθαίνεις πως σκέφτεται ο συνεργάτης σου και είσαι πιο «ελεύθερη» έτσι..

Ε.Μ. :Ακριβώς. Συνεννοούμαι πάρα πολύ καλά με τους μουσικούς που παίζω. Ξέρουν τον «ήχο».

Θ.Γ. :Οι επιρροές σου ποικίλουν,σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνεις στο myspace: απο Drake και Buckley στους Sigur Ros, τους Zeppelin ,τους Oasis φυσικά Anathema. Με ποιο τρόπο τα ενσωματώνεις όλα αυτά στις συνθέσεις σου;

Ε.Μ. :Κατ’αρχας,οποιοδήποτε είδος μουσικής μπορεί να «παράγει ποιότητα». Ποτέ δεν αποκλείω πράγματα. Ίσως προτιμώ είδη όπως το rock, post rock, metal γενικά οργανικούς ήχους, λιγότερο ηλεκτρονικούς. Είναι δύσκολο να εξηγήσω σε κάποιον που δε με ξέρει ,τον τρόπο που όλα αυτά μ έχουν επηρεάσει. Για παράδειγμα, ακόμη και με τους Dream Theater, βρίσκω σημαντικό να μελετάω τον τρόπο που συνθέτουν. Σε κάθε δίσκο εφαρμόζουν νέες τεχνικές και παρ όλη τη μεγάλη διάρκεια των κομματιών τους και την «τεχνικότητα» τους, βγάζουν κάτι «ενιαίο». Δύσκολο να το καταφέρεις αυτό..όλοι αυτοί οι συνδυασμοί που κάνουν να οδηγούν σε κάτι μελωδικό, κάτι που το θεωρείς «τραγούδι».

Θ.Γ. : Στιχουργικά πιστεύω πως είσαι πιο λυρική-ποιητική από τις επιρροές σου, όσο έχω τσεκάρει τουλάχιστον. Επίσης είναι έντονα μελαγχολικοί οι στίχοι σου.

Ε.Μ. : (Γελια!) Σ ευχαριστώ πολύ! Ναι, είναι μελαγχολικοί. Μου αρέσει να γράφω στίχο σαν «ένα μικρό κείμενο». Μου αρέσουν πολύ οι «ιστορίες». Να συνδυάσεις μια ιστορία με μια πραγματικότητα! Ένα μυθιστόρημα που κρύβει αλήθειες. Ο θάνατος, επίσης, είναι ένα ενδιαφέρον θέμα συζήτησης και γραψίματος. Μπορείς να γράψεις τα πάντα, δεν υπάρχει όριο.. κανείς δεν έχει συγκεκριμένη ιδέα για το τι συμβαίνει.

Θ.Γ. : Πες μου κάποιο συγκρότημα απ την ευρύτερη ελληνική σκηνή που σου αρέσει, ή και θα ήθελες να συνεργαστείς η και έχεις συνεργαστεί.

Ε.Μ. :Οι Défilé des âmes, μου είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση όταν τους είδα live. Άκουσα και το cd τους , παίζουν ένα περίεργο κράμα μουσικής, όμως live είναι ακόμη καλύτεροι ,που είναι μεγάλο προσόν για μια μπάντα. Άλλη μπάντα είναι οι Cube ,που έχουμε παίξει και μαζί σε φεστιβάλ στην Καλαμπάκα, πιο πολύ προς το metal και έχουμε διασκευάσει επί σκηνής μαζί το “Hurt” των Nine Inch Nails… οι Earthbound μου αρέσουν πάρα πολύ.. οι Uncaused Creation με τα ωραία φωνητικά και τις συνθέσεις τους. Γενικά μου αρέσει που στα φεστιβάλ γνωρίζω λιγότερο γνωστούς, αλλά τόσο ταλαντούχους καλλιτέχνες.
Θέλω να κάνω και ιδιαίτερη αναφορά στους μουσικούς που παίζω μαζί στην Αγγλια: Alex Deligiannidis και Stefanos Tsourelis που παίζουν jazz/fusion με τη δική τους μπάντα και όπως καταλαβαίνεις, το βρίσκουν εύκολο να παίξουν τα κομμάτια μου και φυσικά εγώ το εκτιμώ αφάνταστα!

Θ.Γ. : Κλισέ ερώτηση τώρα (για άλλη μια φορά ίσως). Ποια είναι το ιδανικό billing ενός live το οποίο φαντασιώνεσαι και φυσικά θα ήθελες να συμμετάσχεις και εσύ;

Ε.Μ. :Χμμ…ίσως Sigur Ros,Maynard Keanan και Calexico. Αυτά σκέφτηκα τώρα.

Θ.Γ. :Σ’ ευχαριστώ πολύ, καλή σου νύχτα.

Σαν κλείσιμο έχω να προσθέσω τα εξής: Αφενός πιστεύω ακράδαντα πως στο μέλλον θα ακούσουμε σπουδαία πράγματα για την Έλενα Μαλάμου και αφετέρου πως δίνει στους Έλληνες μουσικούς που κινούνται στο underground το παράδειγμα του να τολμάνε πράγματα, να χτυπάνε πόρτες, αν φυσικά πιστεύουν επαρκώς στον εαυτό τους και τη δουλεία τους. Τον Danny Cavanagh τον συνάντησε η Έλενα , πριν από live του στην Αθήνα με σκοπό να της διαλευκάνει τεχνικές απορίες στην κιθάρα (και όπως είναι λογικό φαντάζομαι να εκφράσει και το θαυμασμό της) και… βρέθηκε να κάνει support στους Anathema μόλις διαπίστωσαν το ταλέντο της. Αδράξτε την ευκαιρία!

www.myspace.com/elenamalamou

[www.rockap.gr]

Περισσότερα... »
21:51
Συνέντευξη: Spitfire
» Rock Apodraseis

…από τον Χρήστο Αρβανιτάκη

Λέσβος, το υπέροχο νησί της Σαπφούς και του Μυριβήλη. Ένα νησί με πρωτεύουσα την Μυτιλήνη και μοναδικά αξιοθέατα όπως το ηλιοβασίλεμα του Μολύβου, τα σοκάκια της Αγιάσως, τις θάλασσες της Ετφαλούς και της Συκαμινιάς, το απολιθωμένο δάσος, τα μπελ εποκ κτίρια της χώρας, το Πλωμάρι και τα ούζα του (ε ρε κάτι τουμπανιάσματα…).

Βρήκαμε τον Ηλία Λογγινήδη κιθαρίστα/συνθέτη των Spitfire να ξεκουράζεται σε αυτόν τον απίστευτης ομορφιάς πνευματικό όρμο και κάναμε μια κουβεντούλα ιδιαιτέρα ενδιαφέρουσα…

-Πως νιώθετε που κυκλοφορείτε όλοι μαζί αυτή την δουλειά ύστερα από τόσα χρόνια;
Κοίταξε να δεις.. Βασικά αυτή η δουλειά έγινε από περιορισμένο αριθμό ατόμων, η έξοδα της μπάντας που βγαίνει τώρα και παίζει είναι μαζί με κάποια συμπληρωματικά άτομα καθώς καταλαβαίνεις γιατί τέσσερεις κάτσαμε κάτω και δουλέψαμε για την δουλειά αυτή. Λοιπόν η αγωνία ήταν όταν θα πρωτοακουστεί δηλαδή τι απήχηση θα έχει τι απάντηση τι περιμέναμε να ακούσουμε. Άλλος μπορεί να λέγε το μακρύ του και το κοντό του και ξερώ γω τι. Από την στιγμή που ακούσαμε πράγματα τα οποία ήταν μπράβο ρε παιδιά γουστάραμε λύθηκαν τα πόδια μας. Λέμε μεγάλε άξιζε ο κόπος. Ακόμη περιμένουμε γιατί τι νομίζεις ότι τον έχουν ακούσει πάρα πολύ τον δίσκο;

-Όχι γιατί είναι σχετικά πρόσφατος.
Εντάξει στον χρόνο επάνω είμαστε , αλλά είναι τέτοια η φάση εδώ πέρα που δεν γίνεται αυτομάτως βγαίνει διαφημίζεται το ακούει κόσμος και έχουν κάποια γνώμη όλοι. Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξερόυν αν έχει βγει ο δίσκος. Κατάλαβες Ελλαδαρα μιλάμε τώρα τι να λέμε…

-Ποια η ανταπόκριση του κόσμου στο Die Fighting;
Παίζοντας στα Γιάννινα και στη Λάρισα γιατί αυτές ήταν οι δυο τελευταίες φάσεις που κάναμε και βλέποντας ανθρώπους να τραγουδούν τους στίχους του δίσκου , μου σηκώθηκε η τρίχα, λέω μεγάλε 10 είναι 15 είναι δεν με ενδιαφέρει εγώ ξέρω ότι το μήνυμα που έστειλα το έχουν λάβει.

-Δηλαδή τι παίζεις σε 10-15 άτομα τι σε 10-15 χιλιάδες δεν σε νοιάζει..
Δεν με νοιάζει. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου διότι αν παίζεις σε 10-15 είσαι στο ίδιο ύψος είσαι σε ένα χώρο πολύ κολλητός , είσαι σαν να βρίσκεσαι μέσα σε μια παρέα και λες κάποια ιστορία. Το αν παίζεις τώρα μέσα σε 15 χιλιάδες και είσαι στο Καραϊσκάκη και είσαι τρία μέτρα πάνω από τον κόσμο είναι κάπως διαφορετικά. Η μπάλα στις μπάντες τις δικές μας παίζεται σε χώρους μικρούς που είσαι στο ίδιο ύψος με τον άλλο που σε ακούει. Τον κοιτάς και σε κοιτάει στα μάτια. Αυτό μετράει , μπαίνεις μέσα στην παρέα είναι σαν να κάθεσαι στο ίδιο τραπέζι με τον άλλο και αυτά που λες του αρέσουν και το βλέπεις στο βλέμμα του και στις αντιδράσεις του. Αυτό είναι που σε γεμίζει. Λες πήρα το παράσημο μου εμένα δεν με νοιάζει τίποτα άλλο.

-Ειλικρίνεια δηλαδή ανάμεσα σε πομπό και δέκτη
Έτσι είναι , η διάρκεια υπάρχει λόγω της ειλικρίνειας , δηλαδή αν σε πάρει χαμπάρι ο άλλος ότι είσαι καραγκιόζης και ότι το παίζεις σε φτύνει και καλά σου κάνει. Έτσι είναι.

- Tι σημαίνει για σας αυτός ο δίσκος; Από ποια ψυχή ξεπετάχτηκε αυτό το πράγμα;
Η αλήθεια είναι ότι είχα κάνει την προεργασία πολύ καιρό πριν. Δηλαδή επειδή τα κομμάτια σχεδόν στο σύνολο τους ήταν γραμμένα πολλά χρόνια πριν γενικά είχα δουλέψει αρκετά επάνω σ αυτά. Η μπάντα ήρθε και έκατσε επάνω στην φάση αυτή.

-Δηλαδή ασχολήθηκες αποκλειστικά με την ενορχήστρωση και την σύλληψη του όλου έργου και ακολούθησαν τα υπόλοιπα παιδιά;
Ναι γενικά ήταν έτσι η φάση αυτή , γιατί υπάρχουν κομμάτια τα οποία έχουν γραφτεί πριν από είκοσι χρόνια τα οποία παίζονται μέσα σε αυτό το δίσκο.

-Ακυκλοφορητα αυτά;
Ακυκλοφόρητα σχετικά. Υπήρχαν κομμάτια που τα είχαμε παίξει σε μαγαζιά συναυλιουλες αλλά δεν έτυχε να έχουν γραφτεί. Τα έχει ακούσει κόσμος τα κομμάτια αυτά οπότε ακόμα και το Macedonia το είχαμε παίξει πριν από 10 χρόνια και βάλε.. το οποίο το είχαν πάρει χαμπάρι κάποιοι όσοι είχαν τύχει να βρίσκονται σε κάποιες φάσεις που το χαμε παίξει. Αλλά η ουσία είναι ότι μπαίνεις στο studio και γράφεις , και προσέχεις περισσότερο το κομμάτι που το έχουν ακούσει live κάποιοι για να τους το δώσεις να το ακουσουν με τον τρόπο που το έχεις νιώσει εσύ. Αλλά η ουσία ποια είναι τελικά , ότι όσα χρόνια και να πέρασαν , γιατί κάποια τραγούδια φαινόντουσαν μπαγιάτικα αλλά όταν μπήκαν στο studio και γράφτηκαν ακουγόντουσαν φρέσκα πάλι. Λες και τα έγραψα πριν από ένα μήνα και ήταν ακόμα σε φάση που ανθίζουν.

-Δώσε Ηλία μια περιγραφή του Die Fighting;
Σε εμένα ηχεί σαν μια απόγνωση , σαν μια διαμαρτυρία όλων αυτών που συμβαίνουν καθημερινά στον κόσμο από κάποιες σκοτεινές δυνάμεις και ο τρόπος που ασκούν δύναμη αυτοί οι άνθρωποι πάνω στον απλό κόσμο. Δηλαδή το ότι σκοτώνεται τόσος κόσμος χωρίς να φταίνε σε τίποτα και όλα αυτά μου βγηκε ας πούμε σαν μια κραυγή από μέσα μου και λέω γιατί εμείς οι απλοί άνθρωποι να μην πεθάνουμε πολεμώντας; Πολεμώντας εναντίον αυτών των περιέργων ατόμων. Όπως μπορεί ο καθένας.

-Είναι μια στάση ζωής αυτό το πράγμα.
Είναι μια σκέψη , μια ανάγκη , πάρε το όπως θέλεις δηλαδή μια διαμαρτυρία την οποία την νιώθουμε την ζούμε καθημερινά. Δηλαδή σε μια καφετερία πίνοντας καφέ πέντε άτομα στα δέκα θα σου πουν ότι: τα καργιόλια , τους έτσι ,που μας έχουν πιει το αίμα , γενικά απέναντι σε κάθε δύναμη που σε δυναστεύει.

-Είναι concept ο δίσκος;
Γενικά υπάρχουν θέματα που πλησιάζουν το ένα το άλλο αλλά concept δεν είναι.

-Σε εμπνέει η φύση Ηλία;
Πολύ… και με κάνει και θλίβομαι γιατί σε κάποιες φάσεις λέω κοίτα ρε πούστη τι έχει γίνει και πως πολεμάμε εμείς να το φάμε να το διαλύσουμε. Βλέπεις πράγματα και λες δεν τα έφτιαξε άνθρωπος αυτά. Η φτιαχτήκαν από μόνα τους η κάτι άλλο τα έφτιαξε. Την ψάχνουμε τώρα και λέμε διάφορα.

-Πόσο εύκολο ήταν για σας η επανασύνδεση και ο δίσκος;
Μερικά δευτερόλεπτα ήταν φίλε. Δηλαδή την ανησυχία την έχεις την στιγμή που μπουκάρεις πάνω στην σκηνή και λες πάμε τώρα και παίζουμε. Μετά από τόσα χρόνια. Από την στιγμή που βλέπεις χέρια , κόσμο , χειροκρότημα , παλμό , ανταπόκριση είναι σαν να ήσουν εκεί για πάντα.

-Μου θύμισες τώρα τις συναυλίες των Maiden…
Aυτά είναι…!

-Για πες για αυτό το θαύμα..
Τότε που είχαν έρθει στο Περιστέρι;

-Ναι
Τότε φιλαράκι ήταν μεγάλη φάση. Τότε δηλαδή μέχρι που επειδή τα παλικαριά είναι αστέρια , δηλαδή όχι μόνο σαν μπάντα αλλά και σαν άτομα. Δηλαδή μιλήσαμε , τα είπαμε , παίζαμε και μας κοίταγαν από τις πλαϊνές εξόδους. Σε κάποια φάση λέμε τι κάνουν ρε πούστη μου; Εντάξει μπαντάρα που θα μπορούσαν να είναι μέσα στο δωματιάκι τους εκεί πέρα να κάνουν προθέρμανση , κι όμως είχαν βγει και κοίταγαν από το πλάι. Λέω μας γουστάρουν και οι Maiden στο φινάλε τι έγινε ρε παιδιά εδώ πέρα; Ήταν ωραία φάση αλλά τότε ήταν ακόμα σε φάση δράσης η μπάντα. Τότε παίζαμε στο Little Wing στη Νέα Σμύρνη και γενικά είχαμε δυο τρία κλαμπάκια στην Αθήνα που τα γυρνάγαμε γύρω γύρω και η μπάντα έπαιζε. Το μεγάλο σοκ ήταν όταν ετοιμαστήκαμε να μπούμε για Καραϊσκάκη έτσι; Το μεγάλο σοκ ήταν εκεί γιατί είχαμε παμπολλα χρόνια να μπούμε πλέον. Και λέμε τώρα η θα φάμε ξύλο όπως τότε με τους Saxon το 86; Δεν ξερώ αν είχε πέσει στην αντίληψη σου το θέμα τότε; Εκεί ήταν η πρώτη μας εμφάνιση σε κόσμο , σε πολύ κόσμο. Δηλαδή παίζαμε σε κλαμπακια των πενήντα εκατό ατόμων και ξαφνικά βγήκαμε σε πέντε-οχτώ χιλιάδες κόσμο.

-Για πες …
Εκεί φιλαράκι ήταν , τι να σου πω τώρα , ότι είχαμε μουδιάσει δεν ακούγαμε;.

-Βάστα , πόσο χρονών ήσουν τότε;
Τότε ήμουν πιτσιρικάς ρε.. Τότε ήταν 86; Μιλαμε τώρα ούτε τριάντα χρονών δεν ήμουν τότε.

-Δηλαδή τώρα πόσο είσαι;
Φιλαράκο έχω καβατζάρει τα πενήντα. Γιατί κωλώνουμε;; Για κάτσε ρε με συγχωρείς , δηλαδή τι;

-Χαίρομαι που βρίσκω ανθρώπους με τέτοια ενέργεια και τέτοιο πάθος σε αυτή την ηλικία.
Ναι ρε φίλε , αφού γουστάρω , είναι δηλαδή ένα κομμάτι από την ζωή μου , γιατί να το παρατήσω; Άλλοι κάνουν κάτι άλλο για να περάσει η ώρα τους. Εγώ κάνω αυτό το πράγμα. Τέλος πάντων εκεί ήταν το μεγάλο σοκ γιατί είπαμε ότι θα φάμε ξύλο θα μας πλακώσουν πως θα μας δουν; Κι όμως και εκεί μας άντεξε ο κόσμος και γούσταρε παρ όλο που ήταν χάλια ο ήχος. Εντάξει αυτές είναι παλιές ιστορίες…

-Οι Saxon;
Oι Saxon ήταν άλλο μουρλοκομειο! Δίπλα δίπλα τα αποδυτήρια και να σκάει μύτη ο άλλος και να μας κάνει κάτι καραγκιοζιλίκια και καλά… Ήταν ωραίοι τύποι δηλαδή ανεβείτε πάνω φάτε τους και έτσι και εμείς λέγαμε τι μας λένε ρε μεγάλε τώρα τούτοι…σε τέτοια φάση. Ωραίοι τύποι.

-Εύχομαι να έχει διάρκεια αυτό το πράγμα γιατί έχουν ανάγκη οι πιτσιρικάδες αυτή τη φάση.
Από τα ιντερνετια κτλ μοντέρνα συστήματα του καιρού μας υπάρχουν άνθρωποι από πιτσιρίκια μέχρι και στην ηλικία που σου είπα προηγουμένως οι οποίοι συνεχίζουν και λένε μπράβο ρε παιδιά προχωράτε μαζί γουστάρουμε και έτσι. Γιατί να μην το κάνουμε δηλαδή;.

-Πόσο δεμένοι είστε μεταξύ σας σαν σχήμα; Μοιράζεστε στιγμές από την ζωή σας εκτός στούντιο;
Αρκετές φίλε , αρκετές.

-Αδερφoποιημενη κατάσταση;
Κοίταξε να δεις , αν δεν νιώσεις άνετα με τους ανθρώπους που συνεργάζεσαι δεν νομίζω ότι μπορείς να συνεργαστείς για πολύ καιρό. Για μένα υπάρχει η ψυχική επαφή. Από την στιγμή που μπορείς όλους εννοούμε δεν έχει κάποιον να τον αφήνεις απ έξω. Πάμε ρε μαγκιοροι να πιούμε πέντε μπύρες να φάμε δέκα σουβλάκια που λέει ο λόγος και να πούμε και πέντε μαλακιες; Πάμε. Γιατί έτσι δένεσαι με τον άλλο βλέπεις τα χούγια του, βλέπεις τι τον πειράζει τι του αρέσει και αναλόγως συμπεριφέρεσαι. Δεν μπορείς να είσαι ο ψυχρός , ο είμαι ο τάδε και οι άλλοι είναι οι τάδε. Εδώ είναι πέντε έξι άτομα σε ένα σώμα. Έτσι παίζεται η μπάλα εδώ.

-Άρα δεν χωράνε σε ένα συγκρότημα εγωισμοί και άλλα τέτοια , λειτουργούμε ομαδικά.
Αυτά είναι τα δηλητήρια. Δηλαδή αν δεν μπορεί να ξεπεράσει ο άλλος ένα πρόβλημα του στυλ εγωισμός και διάφορα άλλα τα οποία συμβαίνουν και στην πιο δεμένη φάση , υπάρχουν αυτά μέσα , πόσο είναι διατεθειμένος ο άλλος να κάνει ένα βηματακι πίσω εκεί μετράν όλα. Πιστεύω ότι η συνταγή για να υπάρχει μια μπαντα είναι να νιώσουν όλοι μεταξύ τους κολλητοί φίλοι.

-Να σε γυρίσω λίγο πίσω στον χρόνο γιατί με διαόλιζες με αυτά που έλεγες προηγουμένως..
Αυτά είναι…

-Υπήρχαν εποχές όταν ήσασταν πιτσιρικάδες που παίζατε σε βεράντες και ταράτσες…
Έχεις δει αυτά τα dvd; Χαχα

-Nαι αλλά και από περιγραφές από φίλους. Tι έχει αλλάξει στον κόσμο από τότε , τι έχει αλλάξει σε εσάς;
Σ εμάς δεν πιστεύω να έχει αλλάξει τίποτα. Και να μας ξαναλέγανε να ανέβουμε σε μια βεράντα και να παίξουμε θα ανεβαίναμε πάλι. Στον κόσμο έχει αλλάξει κάτι. Ο κόσμος έχει μεγαλύτερη πλέον επαφή με το αντικείμενο , υπάρχουν τρόποι να είναι πιο ενημερωμένος πλέον και όσο να ναι βλέπει πράγματα και μπορεί να διαλέξει πιο εύκολα. Η αθωότητα έχει φύγει πλέον από τον κόσμο. Δεν νομίζω δηλαδή ότι στα τέλη 80 μέσα 90 είναι ίδια με την εποχή που ζούμε τώρα , οι άνθρωποι έχουν πονηρέψει και έχουν αρχίσει και κοιτάν τα νώτα τους περισσότερο. Δεν είναι τόσο αθώοι όσο ήταν τότε. Αυτό υπάρχει πλέον.

-Πες μου Ηλία τι ρόλο έχει παίξει η μουσική στη ζωή σας;
Μου έχει σώσει την ζωή πιστεύω η μουσική. Δηλαδή εάν φανταστείς ότι δυσκολίες τις οποίες έχουμε ζήσει σε κάποιες στιγμές τις έχουμε ξεπεράσει ακούγοντας η παίζοντας και μιλάμε για δυσκολίες , μιλάμε για ζόρια τεράστια. Μιλάμε για στενοχώριες που χάνουμε κάποιους φίλους , μιλάμε για ανεργίες ετών , μιλάμε για διάφορα τέτοια. Κι όμως η μουσική ήταν σταθερή , εκεί , από δίπλα μας. Ακούγαμε ένα κομμάτι που μας έφτιαχνε και αμέσως ησύχαζε το μυαλό μας ρε παιδί μου , κατάλαβες; Και αντέχαμε. Αυτό το ρόλο παίζει η μουσική στην ζωή μας πλέον. Να μπορούμε να ξεπερνάμε δυσκολίες και να μπορούμε να ξεφορτώνουμε τα άγχη και τα βάρη που μας φορτώνει η πουτάνα η ζωή η καθημερινή. Αυτή είναι η μουσική βασικά. Τώρα στην μπάντα μέσα στο κάθε άτομο δεν ξέρω τι ρόλο έχει παίξει. Αλλά πιστεύω ότι για να συνεχίζουν αυτοί οι άνθρωποι μετά από τόσα χρόνια και να κάνουν αυτό που κάνουν και να μην το εγκαταλείπουν σημαίνει ότι κάπου εκεί είναι και αυτοί.

-Πως βλέπετε την metal σκηνή στην Ελλάδα σήμερα;
Η ελληνική metal σκηνή έχει διαμάντια μπορώ να σου πω μέσα της. Αλλά δεν υπάρχει καμιά υποστήριξη. Εκτός από τα τα παλικάρια σαν εσάς τα οποία το κάνετε ότι κάνετε με την όρεξη σας και με τον τρόπο σας , διαφημίζετε την ύπαρξη της ελληνικής σκηνής , από ποιο επίσημα άτομα βλ. εταιρείες , σταθμούς δεν υπάρχει υποστήριξη , δεν υπάρχει κάτι το οποίο να αναλάβει μια ευθύνη να στήσει μια κατάσταση και να την διατηρήσει. Απλά πράγματα είναι αυτά. Για να ζήσει μια σκηνή θέλει υποστήριξη. Δεν μπορεί δηλαδή να τρέχουν οι μπαντες να παίζουν και να ψάχνουν να βρουν τον τρόπο πως θα παίξουν και αν θα βγάλουν τα έξοδα τα οποία χώνουν όλοι από την τσέπη τους έτσι; Θέλει κάποια υποστήριξη , απλά πράγματα είναι αυτά , να βρεθούν κάποιοι υπεύθυνοι άνθρωποι και να κάνουν μια κίνηση και να την κρατήσουν , δεν θέλει πολλά λεφτά όρεξη θέλει. Όρεξη , όπως εμείς τρέχουμε για την μουσική που κάνουμε να παίξουμε , έτσι χρειάζεται και κάποια άτομα τα οποία να τρέχουν να υποστηρίξουν αυτό που κάνουν οι μπαντες αυτές.

-Μίλησε μου λίγο για τις επιρροές σας και τα ακούσματα σας;
Εμένα οι επιρροές μου αρχίζουν από την εποχή του 70. Όχι ότι λάτρευα τους Stones η λάτρευα τους zeppelin αλλά ήταν η εποχή που αυτά ακουγόντουσαν τότε , αλλά όταν άκουσα Deep Purple , Μachine Head και κάτι τέτοια εκεί μου γύρισε το μυαλό , ήταν κάποια άλλη εποχή πλέον , που ηρθε και με κουτούλησε. Εκεί άρχισα να ψάχνω δισκάκια της εποχής εκείνης και όσο να ναι σιγά σιγά ξέρεις ανακαλύψαμε τους Bad Company σιγά σιγά σκλήρανε , ανακαλύψαμε τους Judas Priest , Black Sabbath κάτι τέτοια άτομα τα οποία μας οδήγησαν προς το μέρος που πηγαμε. Ε αυτή ήταν η φάση μας τότε.

-Αναμφισβήτητα έχετε υπάρξει επιρροή και πρότυπα για πολύ κόσμο. Αν ερχόταν ένας πιτσιρικάς και ζητούσε συμβουλές πως θα αισθανόσασταν και ποια θα ήταν η καθοδήγηση σας; Εάν του έδινες συμβουλές ποιες θα ήταν;
Η συμβουλή είναι μια. Η θέλεις να γίνεις επαγγελματίας η θες να παίζεις για την πλάκα σου. Εάν διαλέξεις τον δρόμο του επαγγελματία πρέπει να γίνεις στρατιώτης και να κάνεις πράγματα με στρατιωτικές ακρίβειες και μην εγκαταλείπεις ποτέ την προσπάθεια και η δεύτερη είναι αν θες να κάνεις την πλακιτσα σου και να περνάς καλά; Μάθε να παίζεις δυο τρία κομματάκια που τα ακούει πολύ ο κόσμος και κοπάνα τα να βγάλεις και καμιά γκομενιτσα και να περνάς καλά. Αυτά είναι , απλά πράγματα.

-Σκέφτεστε κάτι για μελλοντικό υλικό τι πρόκειται να γίνει σχετικά με τους Spitfire;
Mμελλοντικό υλικό ήδη υπάρχει αρκετό είμαστε όχι σε φάση έτοιμοι να βγάλουμε κάτι καινούργιο απλά σαν υλικό υπάρχει πάρα πολύ για να βγάλουμε όχι έναν δίσκο , πολλούς δίσκους.

Τι λες;
Όλα αυτά τα χρόνια τι νομίζεις ότι κάναμε μωρέ; Βάζαμε βάζαμε πράγματα στο συρτάρι και μαζεύαμε σιγά σιγά, βέβαια θα μου πεις είχαν κάποια προτεραιότητα κάποια τα οποία ήταν ήδη τελειοποιημένα υποτίθεται αλλά σαν ιδέες υπάρχουν πάρα πολλά κομμάτια. Οπότε είμαστε σε μια φάση που αρχίζουμε και κάνουμε μια ψιλοαναβαθμιση στο studio γιατί είχαμε γράψει τον περασμένο δίσκο σ αυτό το studιακι και τώρα επειδή θέλουμε να πετύχουμε κάτι ακόμα καλύτερο να βελτιώσουμε τον ήχο μας κάνουμε μια ψιλοαναβαθμιση. Δεν θα μας πάρει πάρα πολύ καιρό βάζουμε μπροστά και ξεκινάμε σιγά σιγά για το καινούργιο θέμα που λέμε.

-Οπότε εύχομαι να βγάλετε τον καινούργιο δίσκο με το καλό και να το χαρείτε πρώτα απ όλα εσείς και ύστερα ο κόσμος.
Να σαι καλά αγόρι μου.

[www.rockap.gr]

Περισσότερα... »
21:48
Συνέντευξη: Rotting Christ
» Rock Apodraseis

…στον Χρήστο Αρβανιτάκη

Oποιος ψάχνει, βρίσκει…Έτσι και ο ευρηματικός αρχισυντάκτης της rockap (ποιος να είναι άραγε…??!!) πήρε το μυελοσκαπανάκι του και άρχισε το ψαχούλεμα. Όπως ήταν αναμενόμενο λόγω ενστίκτου και διορατικότητας βρήκε κάτι εξαιρετικό ακόμα μια φορά “Τον κιθαρίστα/συνθέτη/τραγουδιστή των Rotting Christ, Σάκη Τόλη”. Ένα άνθρωπο απλό, ειλικρινή, γνήσιο και ψαγμένο…Γιατί όποιος ψάχνει, βρίσκει…

-Σάκη δώσε μια περιγραφή του ΕΑΛΩ. Δηλαδή σε τι ύφος κινείται?
Μουσικά είναι ένας δίσκος ο οποίος θα έλεγα με δικαιώνει. Είναι ένας ψυχωμένος δίσκος δηλαδή με ψυχή που έχουμε δώσει σαν μπάντα. Είναι πιο heavy metal δίσκος, epic θα έλεγα και με πολλά στοιχεία ethnic τα οποία είναι κατά την γνώμη μου πολλά προσαρμοσμένα στην σκοτεινή μουσική μας. Αυτό είναι πάνω κάτω το ΕΑΛΩ. Είναι ένα κλασσικός δίσκος Rotting Christ ο οποίος κάνει αυτό που κάνουν πάντα οι Rotting Chist οι οποίοι σκοπό τους έχουν να πάνε ένα βήμα παραπάνω την μπάντα και να παρουσιάσουν κάτι καινούργιο στον κόσμο που τους αγαπάει φυσικά πάντα κρατώντας τις σκοτεινές ψυχές και τους χαρακτήρες τους.

-Η θεματολογία των στίχων σας πάνω σε τι αναφέρεται?
Αλληγορική όπως πάντα περίπου για τους Rotting Christ. Αυτή την φορά έχει να κάνει με τα συναισθήματα ενός πολεμιστή. Δηλαδή ξεκινώντας τον δίσκο ήθελα να βάλω τον ακροατή μέσα σ ένα πεδίο μάχης και να νιώσει τα συναισθήματα ενός πολεμιστή. Επάνω σ αυτή την ιδέα ξεκίνησε το concept όλου του δίσκου. Ήθελα να τον βάλω να νιώσει τον πόνο, τον φόβο, το δέος, την στενοχώρια. Η ζωή μας πιστεύω ότι είναι ένας πόλεμος.

-Δεν τον τοποθετείς κάπου χρονολογικά?
Όχι, χρονολογικά όχι. Φυσικά εσύ μπορείς να τον τοποθετήσεις όπου θέλεις και φυσικά παραπέμπει πολύ σε αρχαία Ελλάδα. Ας πούμε ο πολεμιστής με το κράνος. Ο δίσκος βγαίνει σε παγκόσμια κυκλοφορία και ο καθένας μπορεί να τον τοποθετήσει όπου θέλει. Μ αρέσει και θα ήθελα να το προσαρμόσω πιο πολύ στο ελληνικό στοιχείο. Φυσικά δεν έχει να κάνει με εθνικισμούς και τέτοια γιατί έχω ακούσει διάφορα τέτοια κουφά που λένε «παίζεις ελληνικά είσαι φασίστας» δηλαδή κάτι πράγματα τα οποία με τρελαίνουν. Προσπαθούν να κάνουν εξαγωγή πολιτισμού στο εξωτερικό όπως η ύπαρξη μιας μπάντας metal που ναι βάζει και ελληνικά στοιχεία βάζει κάτι διαφορετικό σε αυτό το παγκοσμιοποιημένο πράγμα που λέγεται metal. Άκουσε και μια άλλη κουλτούρα ίσως έχει να σου πει κάτι.

-Ναι σίγουρα ο καθένας δίνει την δική του ερμηνεία.
Μην ξεχνάς ότι το ρισκάρουμε κιόλας εντάξει? Διότι είναι ρίσκο το όλο σκηνικό. Μπορεί ο άλλος να σου λέει γιατί δεν παίζετε κάτι άλλο να το πιάσει ο κόσμος? Εγώ σαν καλλιτέχνης έχω κάποιες ανήσυχες πλευρές του εαυτού μου και ψάχνω τον εαυτό μου και εξωτερικά. Είμαι τυχερός και νιώθω χαρούμενος που ακόμα έχω να πω κάτι. Γιατί πραγματικά αν ξυπνήσω μια μέρα και συνειδητοποιήσω ότι δεν έχω να πω κάτι θα πέσω σε βαθιά κατάθλιψη.

-Είσαι ο βασικός συνθέτης της μπάντας εδώ και είκοσι χρόνια περίπου. Έχεις σκεφτεί ότι «παίζω είκοσι χρόνια τώρα μήπως πρέπει να αράξω, μήπως δεν έχω άλλες ιδέες»? Τι γίνεται από κει και πέρα?
Το έχω σκεφτεί πάρα πολλές φορές. Όταν περνάς κάποια ηλικία σε πιάνουν τα υπαρξιακά λες τι κάνω εγώ εδώ γιατί εγώ δεν έχω π.χ. μιαν ασφάλεια γιατί δεν έχω μια καθημερινή δουλειά η απασχόληση γιατί δεν έχω ένα μηνιάτικο που λένε γιατί δεν έχω ένσημα. Πράγματα τα οποία εσύ μπορείς να έχεις καθημερινά αλλά δεν είναι και ότι τα εκτιμάς κιόλας. Για εμένα που μου λείπουν είναι μεγάλη υπόθεση. Δηλαδή είναι πράγματα για τα οποία έχω ρισκάρει πάρα πολύ στην ζωή μου και έχουν περάσει σκέψεις, δεν το κρύβω πως θα πρέπει και γω να ηρεμήσω. Αλλά δεν νομίζω να ζητήσω ποτέ κάτι τέτοιο από τη στιγμή που άντεξα μέχρι τώρα. Πιστεύω πως όσο υπάρχει υγεία θα συνεχίσω να παράγω και ας είναι οι συνθήκες δύσκολες όσο μεγαλώνουμε. Διότι όσο μεγαλώνουμε τόσο λιγότερο χρόνο έχουμε για τον εαυτό μας, τόσο πιο πολλές υποχρεώσεις έχουμε και να σκέφτεσαι καλλιτεχνικά και να είσαι σε ένα κόσμο διαφορετικό, είναι αρκετά θα έλεγα παραστατικό.

-Το όνομα του γκρουπ είναι λίγο extreme…
Είναι αρκετά extreme…

-Έχετε αντιμετωπίσει προβλήματα με αυτό?
Ασφαλώς. Έχουν ακυρωθεί συναυλίες. Όχι μόνο Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, cd έχουν απαγορευτεί σε πολιτείες τη Αμερικής , έχουμε αντιμετωπιστεί από διάφορες θρησκευτικές οργανώσεις με απειλές, έχουμε και εμείς τον δρόμο μας. Αλλά είναι ένα όνομα που ξεκινήσαμε τέλη της δεκαετίας του ογδόντα ήμασταν χούλιγκαν τότε , ήμασταν εναντιωμένοι στα πάντα στην κοινωνία, στο κατεστημένο , και θέλαμε να το ταράξουμε. Σαν επαναστάτες χωρίς αιτία. Τώρα συνεχίζουμε με αυτό το όνομα διότι αυτό το όνομα μπορεί να μην αντικατοπτρίζει την μουσική μας ακριβώς αλλά τουλάχιστον αντιμετωπίζει την βασική μας ιδέα που είναι εναντίον του κατεστημένου .Διότι οι Rotting Christ είναι αυτοί που είναι , μπορεί να έχουν αλλάξει κάποια μουσικά δρώμενα αλλά πάνω κάτω είναι ίδιοι σαν άνθρωποι και το attitude τους προς την συντηρητική κοινωνία εναντίον κάθε θρησκείας είναι ακριβώς το ίδιο.

-Ποιες οι θρησκευτικές σου πεποιθήσεις ?
Οι θρησκευτικές μου πεποιθήσεις είναι απλές. Είμαι εναντίον των θρησκειών. Δεν βρίσκω καμιά λογική για καμία θρησκεία ως δόγμα. Απλώς πιστεύω πως ο κάθε άνθρωπος πρέπει να πιστεύει στον εαυτό του, πιστεύω πως ο θεός είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Πρέπει να βασίζεται στις ιδέες του, στην δύναμη του και να προσπαθεί να βγάλει την ανασφάλεια που έχει μέσα του. Πιστεύω ότι κάποια πράγματα που δεν υπάρχουν και έχουν κατασκευαστεί για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Αυτά είναι πάνω κάτω τα θρησκευτικά μου πιστεύω. Είμαι άθεος και ελπίζω ότι στις δημοκρατικές και ελεύθερες κοινωνίες που ζούμε να μας αφήσουν να μπορούμε να παράγουμε το έργο που θέλουμε.

-Ας αναφερθούμε λίγο στα κομμάτια. Πως συνθέτεις και δημιουργείς ένα τραγούδι?
Κάθε κομμάτι ειδικά όσο μεγαλώνω μου παίρνει πολύ σκέψη. Παλιά συνήθως έπαιρνα την κιθάρα και περίμενα να μου έρθει η ιδέα παίζοντας δέκα ώρες. Τώρα έχω διαφοροποιήσει το όλο σκηνικό. Ψάχνομαι. Είναι μια ολόκληρη τελετουργία να βγάλεις ένα κομμάτι πλέον. Μιλάω με τον εαυτό μου, λέω τι θέλω, ψάχνομαι βαθιά και το σκέφτομαι. Σκέφτομαι όλα τα όργανα παράλληλα και επειδή έχω γνώση από όλα τα όργανα τα καταγραφώ πάνω στο computer σε ένα σκληρό δίσκο, μετά σιγά σιγά τα δίνω στα παιδιά και μετά γραφώ τους στίχους πάνω στην μουσική και καταλήγω σε κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι.

-Συμμετέχουν τα αλλά παιδιά στην δημιουργία των κομματιών?
Στην δημιουργία όχι αλλά όταν είναι να παιχτούν φυσικά και συμμετέχουν, βάζουν καλές ιδέες κτλ. Η ιδέα είναι όλη δική μου από εμένα ξεκινάει, είμαι άνθρωπος γενικά μόνος, σχετικά δεν μπορώ να συνεργαστώ με πάρα πολλούς μουσικούς στο πεδίο της σκέψεως, γιατί οι Rotting Christ είναι μια πνευματική μπάντα θα έλεγα δεν είναι κάτι κλασσικό, δηλαδή παίζουμε jazz και ότι βγάλει ο καθένας. Είναι κάτι το οποίο έχει σκέψη από πριν.

-Εξωτερικές πιέσεις δέχεστε από δισκογραφικές εταιρείες, δηλαδή να σας προτρέπουν να αλλάξετε ήχο , να μαλακώσετε κτλ?
Υπήρχαν στο παρελθόν στην δεκαετία του 90 ειδικά που τα πράγματα είχαν πέσει πάρα πολύ, το metal δηλαδή, τώρα πλέον δεν το συζητώ καν είναι κάτι προσωπικό, είναι σαν να σου ζητώ εσένα και του καθενός να βάλει κάποια stop σε κάποια πράγματα που θέλει να εξωτερικεύσει. Τώρα πλέον στο συμβόλαιο δεν θέλω να μου ζαλίζει κανένας τα……..

-Παίζει ρόλο το κέρδος και η εμπορευματοποίηση στην δημιουργικότητα ενός καλλιτέχνη.
Ναι παίζει, αλλά πλέον είμαι χαρούμενος ότι δεν υπάρχει χρυσή συνταγή ώστε να γίνεις εμπορικός. Δηλαδή βλέπω κάτι μπάντες από το πουθενά να εκτοξεύονται και παίζουν κάποια κουφά, τρελά πράγματα. Δεν είναι όπως παλιά που έλεγαν παίξε έτσι για να γίνεις γνωστός. Τώρα πλέον όπως και να παίξεις και ανάλογα σε ποια μερίδα ανθρώπων θα πιάσεις. Οπότε πιστεύω ότι το καλύτερο πράγμα είναι να είσαι γνήσιος. Ο κόσμος αργά η γρήγορα το καταλαβαίνει. Το καταλαβαίνει μακροπρόθεσμα ότι είσαι γνήσιος και αληθινός και αυτό το πράγμα το αγαπάει.

-Είναι και άφθαρτο στο χρόνο αυτό το στοιχείο.
Είναι και άφθαρτο αλλά θέλει χρόνο όμως δεν είναι εφήμερη επιτυχία. Θέλουν να βγάλουν έναν δίσκο και να γίνουν γνωστοί να εξωτερικεύσουν το εγώ τους κάτι τέτοιο σήμερα πραγματικά σημαίνει ότι είσαι έτοιμος για μάχη. Είσαι έτοιμος και να θυσιαστείς, ακόμα δηλαδή να χάσεις πολλά πράγματα. Εγώ έχω θυσιάσει πάρα πολλά πράγματα στην ζωή μου. Πολλές φορές όπως σου είπα και πριν έχω και υπαρξιακά, λέω αξίζει τον κόπο τελικά?

-Ποια η εξέλιξη και η πρόοδος στην 20χρονη πορεία σας από την εποχή του Satanas Tedeum όπου ήσασταν πιτσιρικάδες έως τώρα?
Ναι έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα, πάνω απ όλα έχουμε γίνει πιο ώριμοι σαν άνθρωποι και καλλιτεχνικά, έχουμε γνωρίσει τον κόσμο ταξιδεύοντας, έχουμε δει δυο-τρία πραγματάκια τα οποία μας έχουν εξελίξει σαν ανθρώπους αλλά και μουσικά. Πιστεύω ότι παρά την πρώτη δεκαετία που είχαμε δυσκολίες στο θέμα αναγνώρισης δεν το κυνηγούσαμε και πάρα πολύ αλλά βλέπαμε ότι στην Ελλάδα μας είχαν στην καρπαζιά. Καταφέραμε και κάναμε κάτι στο εξωτερικό και μετά ο κόσμος στην Ελλάδα άρχισε να το θεωρεί λίγο τιμή του ότι οι Rotting Christ είναι μια ελληνική μπαντα που εδρεύει στην Ελλάδα και όχι μια ελληνική μπαντα που αποτελείται από Έλληνες του εξωτερικού.

Κάπως έτσι είναι τα πράγματα, οπότε πιστεύω ότι έχουμε εξελιχθεί σαν άνθρωποι, παίζουμε καλύτερα τα όργανα μας αλλά πάνω απ όλα έχουμε μείνει πιστοί και ρομαντικοί στις βασικές μας ιδέες που είναι το underground. Δηλαδή πιστεύω πως παρά το ότι η μουσική μας έχει γίνει ευρέως γνωστή, πιο γνωστή τουλάχιστον από το παρελθόν μένουμε underground σαν άνθρωποι.

-Τι σημαίνει για εσένα live-περιοδεία?
Σημαίνει γιόγκα…! (που λέει ο λόγος), αφοσίωση, να φτιάξω λίγο την φυσική μου κατάσταση γιατί δεν είμαι όπως παλιά. Μεγάλωσα πλέον, σαρανταρίζω και όπως καταλαβαίνεις το να κάνω περιοδεία καθημερινά με live και ταξίδια είναι μεγάλο μανίκι. Μιλάμε για πράγματα τα οποία αν δεν έχεις φυσική κατάσταση και καλή διατροφή δεν αντέχεις και μπορεί να σταματήσει η περιοδεία. Θυμάμαι μέχρι τα 25-28 δεν με ενδιέφερε τι έτρωγα, τι έπινα, τα πάντα…Μπορούσα να αντέξω σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Τώρα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά, πρέπει να αφοσιωνεσαι στον σκοπό σου, να κάνεις μια ολόκληρη τελετουργία για να κάνεις μια περιοδεία και δεν είναι μια περιοδεία όπως νομίζουν μερικοί πιτσιρικάδες ότι: οκ οι Rotting Christ πάνε τώρα και τα σπάνε όλα κάθε μέρα. Κοιμόμαστε από νωρίς και έχουμε γίνει πολύ άνθρωποι της υγείας θα έλεγα για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις σύγχρονες δύσκολες υποχρεώσεις μιας περιοδείας. Διότι δεν είμαστε ούτε οι Metallica, ούτε οι Iron Maiden, ούτε οι AC/DC να κάνουμε περιοδεία με το ελικόπτερο μας και το αεροπλάνο μας. Είμαστε μια μπαντα που βγαίνουμε στον δρόμο και κάθε μέρα αναρωτιόμαστε αν θα φτάσουμε στο επόμενο μέρος.

-Είναι κάτι Σάκη που σε εκνευρίζει στην μουσική βιομηχανία?
Είναι τα συμβόλαια. Είναι αυτές οι σχέσεις που υπάρχουν μέσα σε συμβόλαια που δυστυχώς είναι αναπόφευκτες. Με εκνευρίζει πάρα πολύ αυτό διότι έχω εξαπατηθεί πάρα πολλές φορές στο παρελθόν γιατί έβαζα μπροστά την αγάπη μου για την μουσική και τίποτα άλλο. Πολλοί το εκμεταλλευτήκαν και οικονομικά. Για να σου δώσω να καταλάβεις από πωλήσεις δίσκων δεν έχω πάρει δραχμή τουλάχιστον είκοσι χρόνια.

Δηλαδή ελάχιστα πράγματα ούτε τα τσιγάρα μου δεν έχω πάρει. Ενώ οι δίσκοι έχουν πουλήσει. Αυτό οφείλεται σε κακά συμβόλαια. Αυτό είναι ένα πράγμα που με ενοχλεί. Η εξυπνάδα, η πονηρία μερικών ανθρώπων ότι θα εκμεταλλευτούν την αγάπη, το ρομαντισμό κάποιων καλλιτεχνών προς την μουσική.

-Εσύ Σάκη ζεις από την μουσική σήμερα?
Μπορώ να πω ότι ζω, αλλά κάνουμε και άλλες δουλειές όλα τα παιδιά. Τα τελευταία 4-5 χρόνια δεν κάνω άλλη δουλειά. Κλείνω συναυλίες , γράφω μουσική οπότε καταλαβαίνεις ότι είναι ένα full time job και έχει φυσικά τα πάνω του και τα κάτω του οικονομικά. Μπορώ να πω μετά δυσκολίας ότι ζω αλλά ζω στο όριο ώστε να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου, ως εκεί. Διότι αν κανείς μια περιοδεία έχεις κάποιο κέρδος αλλά για ένα χρόνο έχεις ήξεις-αφίξεις και για να βγάλεις ένα δίσκο και να ηχογραφείς, μόνο δίνεις. Οπότε καταλαβαίνεις είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα. Τα άλλα παιδιά που δεν συμμετέχουν στην σύνθεση έχουν κάποιες άλλες δουλειές.

-Πως βλέπεις την ελληνική metal σκηνή σήμερα?
Πιστεύω ότι ανεβαίνει και έχει μέλλον και το κατάλαβα τα τελευταία τρία τέσσερα χρόνια που βλέπω πάρα πολλές μπάντες να βγαίνουν στο εξωτερικό και να παρουσιάζουν την μουσική τους. Επιτέλους ξύπνησαν μετά από μια δεκαετία τουλάχιστον βαριού κώματος γιατί πραγματικά κανένας δεν κουνιόταν στην ελληνική σκηνή. Βλέπω ότι τα τελευταία χρόνια αρχίζουν μπάντες και βγαίνουν στο εξωτερικό, μπαίνουν σε περιοδείες, μπαίνουν σε πακέτα, μπαίνουν σε φεστιβάλ μικρά και μεγάλα και αυτό σημαίνει ότι κάτι γίνεται στην ελληνική σκηνή, ότι ξύπνησε επιτέλους ο κόσμος και πιστεύουν ότι για να κάνεις κάτι πρέπει να παλέψεις. Όχι αυτός ο ωχαδερφισμός του νεοέλληνα ότι περιμένω να βγάλω τον δίσκο, ωραίος είμαι, γαμώ τους κιθαρίστες, έπαιξα το σόλο του Malmsteen άρα σημαίνει ότι θα βγω στην καφετερία και θα γίνω γνωστός. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δεν χαρίζει κανένας στην εποχή μας. Όλα κατακτώνται με πολύ κόπο και ιδρώτα και πιστεύω ότι αυτό έχει περάσει στην νέα γενιά, οπότε θέλω να είμαι θετικός για το μέλλον και να νιώθω έτσι θετικά.

-Πως προέκυψε η συνεργασία με την Diamanda Gallas?
Μόλις άκουσα το κομμάτι το συγκεκριμένο πριν κάποια χρόνια που είχε κυκλοφορήσει, κάπου υπήρχε βαθιά στο υποσυνείδητο μου να το κάνω διασκευή. Μόλις ήρθε η σύνθεση του νέου δίσκου είπα στο εαυτό μου, ωραία έφτασε η ώρα τώρα. Φτιάχνω την μουσική πάνω στο κομμάτι και ψάχνω κάποια τραγουδίστρια. Φυσικά ήταν κάπως ιεροσυλία, γιατί λέω τι τραγουδίστρια θα μπορούσε να κάνει διασκευή στην Diamanda Gallas? Πήρα την μεγάλη απόφαση και λέω, ok θα το προτείνω στην ίδια. Μου απαντάει λοιπόν με ευχαρίστηση ότι «ναι με ενδιαφέρει πάρα πολύ η συνεργασία αυτή, ξέρω την μπάντα σου, είστε Έλληνες πάνω απ’ όλα και το συγκεκριμένο κομμάτι σημαίνει για εμένα πάρα πολλά. Ο πατέρας μου ήταν μικρασιάτης και υπάρχουν πράγματα που με συνδέουν με το κομμάτι». Καταλαβαίνεις ότι είναι ο κλασσικός Έλληνας του εξωτερικού που πιστεύει πως η Ελλάδα είναι παράδεισος. Πραγματικά αυτοί αγαπάνε την Ελλάδα εμείς δεν την αγαπάμε. Άλλα πράγματα αυτά. Συνεχίζει η συνεργασία και είμαι παρά πολύ χαρούμενος που αυτή τη συνεργασία η Diamanda Gallas την είδε πολύ θετική και της άρεσε πάρα πολύ το αποτέλεσμα.

-Έχει μεγάλη επιτυχία το κομμάτι.
Είναι το κομμάτι το συγκεκριμένο έτσι. Μόλις το είχα ακούσει την πρώτη φορά μου είχε σηκωθεί η τρίχα. Είπα ότι πραγματικά είναι κάτι το διαφορετικό γιατί χρόνια έχει να μου σηκωθεί η τρίχα με κομμάτι. Φυσικά αυτό το καταλαβαίνουν μόνο οι Έλληνες. Στο εξωτερικό ακούν αυτό το κομμάτι από Diamanda Gallas αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει γενοκτονία. Εμείς το έχουμε ζήσει στο πετσί μας σαν λαός και καταλαβαίνουμε. Φυσικά είναι ένα ιστορικό γεγονός .

-Θα το παίζατε αυτό στην Κωνσταντινούπολη?
Κοίταξε να δεις τι γίνεται. Με τους Τούρκους έχουμε πολύ καλές σχέσεις, μας έχουν δεχθεί πάρα πολλές φορές στην χώρα τους και περνάμε καλά. Δεν νομίζω να το παίζαμε αυτό στην Κωνσταντινούπολη και να σου πω γιατί.

Δεν το γνωρίζουν τι σημαίνει Μικρασιατική καταστροφή. Παράξενο αυτό που σου λέω αλλά έχω κάνει συζήτηση με πολλούς Τούρκους, δεν γνωρίζουν ότι υπήρχε η μικρασιατική καταστροφή. Θεωρούν όπως και εμείς αντίθετα ότι κάποια πράγματα έχουν κρυφτεί καλά μέσα από την παιδεία τους. Θεώρησαν ότι έδιωξαν τους Έλληνες τους κατακτητές. Αυτό μόνο. Δεν θεώρησαν ότι έκαναν μεγάλη γενοκτονία. Τέλος πάντων δεν θα ήθελα να εμπλακώ πολιτικά στο συγκεκριμένο θέμα, θα ήθελα μόνο να αφήσω την καλλιτεχνική πλευρά του θέματος.

-Και πάμε στην τελευταία ερώτηση. Η ΑΕΚαρα πότε θα πάρει πρωτάθλημα?
Η ΑΕΚαρα χαχα!! Εγώ μεγάλωσα την εποχή Μπάγιεβιτς και τρία τέσσερα χρόνια δεν είχα χάσει ούτε ένα αγώνα μέσα έξω. Ήταν τότε στις χρυσές εποχές της ΑΕΚ. Θυμάμαι την σκεπαστή, την έχω ζήσει μεγάλες εποχές και θλίβομαι πραγματικά που η αγαπημένη μου ομάδα δεν μπορεί να πρωταγωνιστεί. Και αυτό είναι λογικό γιατί κάποιοι έφαγαν τα λεφτά, όπως κάποιοι άλλοι έφαγαν τα λεφτά της χώρας μας. Ζούμε σε εποχές δύσκολες και πιστεύω και αν μπουν όλα σε μια τάξη σιγά σιγά θα επανέλθει και η ΑΕΚ αλλά και ο ελληνισμός εκεί που πρέπει. Θέλουμε να αλλάξουμε νοοτροπία και στην ΑΕΚ και στην Ελλάδα για να δούμε καλύτερες μέρες.

-Σάκη κλείνοντας θα θέλαμε να μας πεις την γνώμη σου για την σελίδα μας.
Πραγματικά με τιμά το γεγονός που θέλατε να φιλοξενήσετε την μπάντα μας στην σελίδα σας. Μ αρέσει κάθε καλλιτεχνική άποψη στην περιφέρεια διότι η Ελλάδα είναι Ελλάδα δεν είναι Αθήνα.

Θα ήθελα να ευχηθώ σε εσάς καλή συνέχεια και να συνεχίσετε να παράγετε γιατί είναι καλό και για τον εαυτό σας. Πραγματικά χαίρομαι για την συνέντευξη που κάναμε.

www.rotting-christ.com
www.myspace.com/rottingchristabyss

[www.rockap.gr]

Περισσότερα... »
21:46
Προακρόαση Karma Violens!
» Rock Apodraseis

21-6-2010, ώρα 9 παρά κάτι το βράδυ και τρέχω να προλάβω την παρουσίαση του ντεμπούτου των Karma Violens, ψάχνοντας να βρώ το Devasoundz Studio. Ρωτώντας πάς στην πόλη λένε, αλλά όντας άσχετος με το Παγκράτι και χωρίς οι περιπτεράδες της περιοχής να δίνουν σαφείς οδηγίες (και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του μπασίστα να με καθοδηγήσει τηλεφωνικώς), κατάφερα να χαθώ στο ίσιωμα και να φτάσω ελαφρώς καθυστερημένα! Ευτυχώς το τζέρτζελο δεν είχε αρχίσει ακόμα…

Μετά από σύντομη κουβεντούλα με τα μέλη της μπάντας και τους υπόλοιπους συντάκτες κι αφού ξεδιψάσαμε με μια μπιρίτσα προσφορά των παιδών, μπήκαμε στα ενδότερα να πάρουμε μια πρώτη αυτιά από το “Dormancy”(ναι, αυτός είναι ο τίτλος του άλμπουμ).

Με το μπάσιμο του “Anima(l)”,κατάλαβα πως δεν πρόκειται για μια τυπική ελληνική δουλειά. Καταρχάς η πολύχρονη πείρα του Φώτη Benardo που ανέλαβε την παραγωγή, έδωσε δυνατές πηγές στον Daniel Castleman (ο οποίος έχει βάλει το χεράκι του σε δουλειές των As I Lay Dying, Zao,Sworn Enemy μεταξύ άλλων) για να μιξάρει ένα δίσκο που αφήνει τις ηχητικά καλύτερες δουλειές ελληνικών σχημάτων έτη φωτός πίσω! Μιλάμε για ένα ογκωδέστατο ηχητικό τείχος που ακόμα κι αν το extreme metal ιδίωμα σε αφήνει αδιάφορο, δε γίνεται να μην υποκλιθείς! Τώρα, όταν είναι μαζεμένοι ένα μάτσο κάφροι κι ακούν κάτι τέτοιο, όσο κι αν προσπαθούν να συγκεντρωθούν στην ακρόαση, δύσκολα μένουν ακίνητες οι κεφάλες τους!

Στα της μουσικής τώρα:
Τα κομμάτια είναι πολύ δυνατά, η κατανομή τους στο δίσκο ομοιόμορφη, παρατηρείται μια σπάνια ροή για ακραίο δίσκο, ενώ τα break είναι μελετημένα κατανεμημένα για να δώσουν στον ακροατή την απαραίτητη ανάσα. Έχουμε και συμμετοχές από Jon Simvonis(Descending) στο “Anima(l)”,,Set(Septic Flesh) στο “Returning From Oslo”, μία αγνώστων στοιχείων κοπέλα να τραγουδάει γαλλικά στο “Headstrong VS Progress”, τον Γιώργο Εμμανουήλ των Valet Parn σε κάποιες πρόσθετες κιθάρες…Καλά πάμε, αλλά τα ονόματα δε λένε τίποτα μόνα τους. Η ποιότητα του δίσκου είναι τέτοια όμως, που δύσκολα θα βρεθεί κάποιος να τον πάρει μόνο και μόνο επειδή συμμετέχει ο τάδε. Οι δε επιρροές φαίνονται σε κάθε κομμάτι, αλλά το χωνευτήρι των Karma Violens δεν αφήνει να φανεί τίποτα εξωγενές. Ας πούμε, στο “Storm Before Calm” ένιωσα ένα riff να ψιθυρίζει “Megadeth”, αλλά λίγο μετά βροντοφώναζε Karma Violens. Η μόνη φορά που δε μπορείς να αφήσεις στην άκρη την επιρροή είναι στο “Death Is Symbolic”, ένα τραγούδι-φόρο τιμής στον μεγάλο Chuck Schuldiner.

Άντε με το καλό παίδες, να βρείτε σύντομα δισκογραφική στέγη, γιατί ένας τέτοιος δίσκος δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να μείνει στα συρτάρια σας! Θέλω να πιστεύω ότι πρόκειται για το πρώτο μικρό κυματάκι που θα σηκώσει τσουνάμι ωραίων δίσκων στην ελληνική ακραία σκηνή.

www.myspace.com/karmaviolens

Κείμενο : Κωνσταντίνος Σταύρου
[www.rockap.gr]

Περισσότερα... »
21:27
Τι είδαμε και Τι ακούσαμε αυτή τη δεκαετία
» Rock Apodraseis

“Τα καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας 2000-2009” από την RockapΆλλη μια δεκαετία έφτασε στο τέλος της. Μια δεκαετία κατά τη διάρκεια της οποίας η αγαπημένη μας εγχώρια rock σκηνή πέρασε από ποικίλα κύματα. Πρώτο και σημαντικότερο το χτύπημα που δέχθηκε από τις δισκογραφικές εταιρίες που αφού ξεζούμισαν καλά καλά το είδος την δεκαετία του ’90, με την είσοδο των ’00’s πέταξαν τις μπάντες στα σκουπίδια.Μια δεκαετία… που από την αρχή της φάνηκαν οι τάσεις και η στροφή της προς το αγγλόφωνο rock, εκθρονίζοντας το κραταιό έως τότε ελληνόφωνο. Αφορμή οι Raining Pleasure με τη μεγάλη τους επιτυχία “Flood…” και την υπογραφή τους σε μεγάλη πολυεθνική εταιρία του εξωτερικού.Μια δεκαετία… που μας βρήκε χωρίς τους Λευκή Συμφωνία, τις Τρύπες για λίγους μόνο μήνες και τα Ξύλινα Σπαθιά να μας λένε αντίο νωρίς νωρίς, κλείνοντας έτσι μία ολόκληρη εποχή, αναμφισβήτητα την σημαντικότερη της ελληνικής rock σκηνής.Μια δεκαετία… μουσικού πειραματισμού, με πολλές επιρροές από την δεκαετία του ’80, με σκοτεινούς και ηλεκτρονικούς ήχους να λαμβάνουν χώρα σε πληθώρα κυκλοφοριών αγγίζοντας συχνά την υπερβολή και ξεφεύγοντας από τα όρια ενός καλαίσθητου αποτελέσματος. Μια δεκαετία... μιας μεγάλης επανασύνδεσης αορίστου χρόνου των «Last Drive» και μιας ιστορικής αλλά σύντομης - για 2 ημέρες - των «Γενιά του Χάους».

Μια δεκαετία… που μας χάρισε έναν δίσκο μετά από 25 χρόνια του ‘Θείου Νώντα’, του μέντορα της ελληνικής σκηνής, του Δημήτρη Πουλικάκου.Μια δεκαετία… που το D.I.Y. (Do It Yourself) πέρα από ιδεολογία συγκεκριμένου μουσικού χώρου το ασπάστηκαν το μεγαλύτερο ποσοστό των συγκροτημάτων ως τρόπο επιβίωσης, χρηματοδοτώντας και διανέμοντάς μόνοι τους τις δουλειές τους.Μια δεκαετία… του διαδικτύου, με βασιλιά το myspace που ήρθε ως επανάσταση, να ταράξει τα νερά της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, δίνοντας στέγη σε όλες τις εξόριστες μπάντες, με τη δυνατότητα να προβάλουν και να διαφημίζουν μόνοι τους τα τραγούδια τους. Ο παράδεισος της underground τέχνης!Μια δεκαετία… που μας αποχαιρέτησαν τα Διάφανα Κρίνα και οι Ενδελέχεια, προδίδοντας κατά κάποιο τρόπο τις προσδοκίες που είχαν για αυτούς όλοι οι λάτρεις της σκηνής, από την άλλη εξισορροπούν την κατάσταση η ανασυγκρότηση και επανενεργοποίηση κάποιων άλλων σημαντικών σχημάτων όπως οι Closer, ο Γιώργος Τσίγκος & Μαύροι Κύκλοι, οι Στίγμα ’90, οι Γκρόβερ.Μια δεκαετία… που είχαμε την τύχη να βλέπουμε τους Σπυριδούλα, τους Απροσάρμοστους, τον Δημήτρη Πουλικάκο, τους Last Drive, τον Λήτη, τους Magic de Spell, τους Panx Romana, τους Vavoura Band, τους Socrates και πολλά άλλα ιστορικά ονόματα, που έχουν αφήσει το στίγμα τους. Μετά από αυτούς όμως;Μια δεκαετία… με την σκηνή να υποστηρίζεται κυρίως από μπάντες και καλλιτέχνες προηγούμενων δεκαετιών. Το φυτώριο -παρά το μεγάλο ομολογουμένως μέγεθός του- παραμένει φυτώριο, τα μπουμπούκια να αργούν να ανθίσουν.Μια δεκαετία… που βρίσκει ένα κοινό πιο δύσπιστο και πιο δύσκολο να πιστέψει και να υποστηρίξει τις νέες προσπάθειες, να αναζητήσει και να ψαχθεί μουσικά, με αποτέλεσμα είτε να εμμένει σε κλασσικά ακούσματα είτε να στρέφεται σε καθαρά εμπορικά και πρόσκαιρα.Μια δεκαετία φεύγει, μια νέα έρχεται με πολλές προσδοκίες, πολλούς προβληματισμούς και αγωνία για το τι μας επιφυλάσσει…Κείμενο: Αντώνης Δριβελόπουλος
Η συντακτική ομάδα της Rockap, αναμοχλεύει τις δισκοθήκες της, ξεχωρίζει τις 30 καλύτερες ηχογραφημένες στιγμές που μας πρόσφερε η σκηνή αυτή τη δεκαετία και σας τις εκθέτει:1. Γιάννης Αγγελάκας και οι Επισκέπτες – “Από ΄δω και πάνω” (2005)2. Διάφανα Κρίνα – “Ευωδιάζουν αγριοκέρασα οι σιωπές” (2000)3. Μωρά στη Φωτιά – “Στο δρόμο” (2005)4. Ξύλινα Σπαθιά – “Ένας κύκλος στον αέρα” (2001)5. Λένα Πλάτωνος – “Ημερολόγια” (2008)6. Ενδελέχεια – “Μια πεταλούδα που ξεφεύγει” (2003)7. Rotting Christ – “Theogonia” (2007)8. Deus ex Machina – “Signs” (2003)9. Ρόδες – “Στη γιορτή της φαντασίας” (2005)10. The Last Drive – “Heavy liquid” (2009)11. Δημήτρης Πουλικάκος – “Αδέσποτα σκυλιά” (2004)12. Closer – “Suddenly comes…” (2000)13. Firewind – “Allegiance” (2006)14. Earthbound – “La guerra final” (2008)15. Γιώργος Τσίγκος και Μαύροι Κύκλοι– “Β.Ο.Μ.Β.Α” (2008)16. Ψόφιοι Κοριοί – “Σήμερα είναι η μέρα σου” (2000)17. Χάσμα – “Αντεκδίκηση” (2001)18. Spitfire - “Die fighting” (2009)19. Μαύρη Μαγιονέζα – “Καλή όρεξη” (2007)20. Ενδελέχεια – “Μέσα μου κρύβονται άλλοι” (2005)21. Πράσσειν Άλογα – “4” (2006)22. Παύλος Παυλίδης – “Αφού λοιπόν ξεχάστηκα” (2004)23. The Invisible Surfers – “Dogs killa cat” (2002)24. Nightstalker – “Just a burn” (2004)25.Βαλπουργία Νύχτα – “Εκεί που ανθίζει η οργή” (2006)26. Ελελεύ – “Ελελεύ” (2007)27. Les Skartoi! – “Ska radio” (2009)28. Septic Flesh – “Forgotten paths” (2000)29. Interstellar Overdrive – “Hibernation” (2008)30. Small Blues Trap – “Crossroad ritual” (2006)

Περισσότερα... »
21:24
Η πειρατεία τελικά σκοτώνει, σώζει, προωθεί;
» Rock Apodraseis

Ναι, αλλά πόσες φορές έχουμε δει συλλογές, επανεκδόσεις σε πολυτελής κασσετίνες, που κοστίζουν στην κυριολεξία ο κούκος αηδόνι; Αυτό σημαίνει ότι για τα εν λόγω παραδείγματα «ούτε στούντιο ούτε μουσικοί ούτε …τίποτα (χρειάζονται). Παίρνεις τις κόπιες και τις δίνεις για χάραξη», όπως λέει ο Νικολΐδης. Η δισκογραφική εταιρεία δηλαδή, με σχεδόν μηδενικό κόστος εμφανίζει μια τέτοια κυκλοφορία «φτάνει να πουλιέται 10 ευρώ (στην καλύτερη περίπτωση)».⁵Από τον Νίκο Γραμμάτο

Υπόθεση πειρατεία. Τι συμβαίνει με τη χαώδη εγκυκλοπαίδεια του διαδικτύου; Αφορμή; Το διαφημιστικό σποτάκι που έτυχε να δω στην τηλεόραση και αφορούσε στον κινηματογράφο και το παράνομο «κατέβασμα» ταινιών που έχει ως αποτέλεσμα να χάσει τη δουλειά τους απλός κοσμάκης.
Φυσικά μέχρις ενός σημείου, γιατί δεν νομίζω το ότι κατέβασα την ταινία “This is it”, ενώ πριν την είχα δει στο σινεμά, στέρησε την δουλειά σε κάποιους. Όμως, δεν θα καυτηριάσω το θέμα του κινηματογράφου, αλλά θα προχωρήσω στο θέμα που παρουσιάζει το rockap.gr, την μουσική.

Το πρώτο τραγούδι που ηχογραφήθηκε εν έτη 1860 ήταν το «Au Clair de la Lune»¹, από τον εφευρέτη Edouard-Leon Scott de Martinville στον φωνογράφο του Thomas Edison, και όχι το «Mary had a little lamb»² όπως πολλοί πιστεύουν. Ηχογραφήθηκε για να φτάσει στον ακροατή. Να ελευθερώσει την μουσική-έργο του ο καλλιτέχνης και να την παρουσιάσει σ’ αυτόν που είτε καθόταν απέναντί του, είτε άκουγε. Από τότε η μουσική πιάστηκε στα δίχτυα της εμπορευματοποίησης, η οποία μας φέρνει στη σημερινή μαζική της μορφή και φυσικά στην “παράνομή” της διακίνηση.
Αλήθεια, όταν η κασσέτα και το βινύλιο κυκλοφορούσαν στην αγορά δεν υπήρχε πειρατεία; Όταν ένας φίλος σου έγγραφε μια κασσέτα, με σκοπό να γνωρίσεις κάποιον καλλιτέχνη και έπειτα να τον βρεις στο δισκάδικο δεν εκτελούσε το “παράπτωμα” της πειρατείας; Κάπως έτσι δεν λειτουργούμε και τώρα;

Ο Θεόδωρος Χατζηκώστας, συγγραφέας, στο άρθρο του «Γιατί η πειρατεία δεν σκοτώνει την μουσική»³, λέει πώς δεν πρόκειται για ‘δολοφονία’ “διότι πειρατεία είχαμε από την εποχή της κασέτας πριν 2 δεκαετίες”, χωρίς “καμιά μουσική να πεθαίνει τότε – ούτε και τώρα”. Αλλά και “διότι η πειρατεία είναι ένα παρασιτικό φαινόμενο που έχει πολύ μικρή σχέση με τις πωλήσεις: Την εποχή που το “πειρατικό” napster ανθούσε, στην Αμερική οι πωλήσεις CD, είχαν αύξηση και αυτές. Ψιλά γράμματα!”

Ας μην ξεχνάμε δε ότι μέσω αυτής της “πειρατείας” η προώθηση καλλιτεχνών και γκρουπς επιτυγχάνεται σε ευρεία κλίμακα. “Κανείς δεν αγόρασε κάτι στα τυφλά, και η πειρατεία είναι προθάλαμος για μια νόμιμη αγορά”, λέει ο Χατζηκώστας, “διότι αυτό που θα αγοράσει κάποιος από τον “μαύρο” (συγνώμη για το σχόλιο – απλά είναι πλέον κομμάτι της καθομιλουμένης) μάλλον ποτέ δεν θα το αγόραζε αυθεντικό …”.

Συνεχίζει δε λέγοντας ” … όπως και να το κάνουμε, ακόμη και να ήταν τόσο “φονική” η πειρατεία, δεν θα σκότωνε την μουσική, αλλά τις μουσικές βιομηχανίες!! Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν πως η μουσική είναι συνυφασμένη με τις φάμπρικές τους. Εσείς πιστεύετε πως αν κλείσουν το μαγαζάκι τους, θα σταματήσουν να τραγουδούν οι καλλιτέχνες και να λαλούν τα αηδόνια;;”
Άρα λοιπόν το διαδίκτυο “δημιουργεί” το πρόβλημα στη μουσική; Σύμφωνα με την Washington Post και την Ελευθεροτυπία : « Η μουσική πειρατεία μέσω Διαδικτύου δεν επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στις νόμιμες πωλήσεις. Αυτό είναι το συμπέρασμα της έρευνας που διεξήγαν οι μελετητές Felix Oberholzer-Gee, συνεργάτης-καθηγητής στην Οικονομική Σχολή του Χάρβαρντ και ο συνάδελφός του Koleman Strumpf από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας»⁴. Δηλαδή από την μία η Ευρώπη τελεί υπό καθεστώς νομικών επιπτώσεων για την «παράνομη ανταλλαγή μουσικών αρχείων μέσω του Διαδικτύου» κι απ’ την άλλη οι «αρνητικές της επιπτώσεις» δεν μπορούν να αποδειχθούν.

Σύμφωνα με τους Oberholzer-Gee και Strumpf, και αφού ερεύνησαν «680 άλμπουμ για 17 εβδομάδες κατά το δεύτερο μισό του 2002»⁴, κατέληξαν στο ότι «τα μουσικά κομμάτια που συγκέντρωναν τη συντριπτική προτίμηση των χρηστών που ‘κατεβάζουν’ αρχεία από το Ιντερνετ δεν παρουσίασαν καμία σημαντική μείωση στις πωλήσεις»⁴. Είναι λοιπόν δυνατόν τέτοιου είδους διακίνηση της μουσικής να πλήγει την ίδια την μουσική;
«Η ανταλλαγή μουσικών αρχείων ουσιαστικά αυξάνει τις πωλήσεις των ήδη εμπορικών cd που πραγματοποιούν περισσότερες από 600.000 πωλήσεις ή, διαφορετικά, το «κατέβασμα» 150 τραγουδιών από ένα τέτοιο άλμπουμ αντιστοιχεί στην αύξηση των πωλήσεών του κατά ένα αντίτυπο».⁴

Πόσο κοστίζει αλήθεια ένα δισκάκι σε μια εταιρεία; Ο Άρης Νικολαΐδης στο κείμενό⁵ του λέει πως «το κόστος του cd μαζί με τη χάραξη, το κουτί, το εξώφυλλο και τη ζελατίνα είναι λιγότερο από 1 ευρώ». Φυσικά στα έξοδα αυτά θα πρέπει να συνυπολογισθούν οι παρόγοντες που αυξάνουν το κόστος. « 1,06 ευρώ την ΑΕΠΙ (στις μεγάλες παραγωγές το ποσοστό της ΑΕΠΙ σίγουρα μικραίνει)», λέει ο Νικολαΐδης, «και…όσο νομίζεις το στούντιο, οι μουσικοί οι μαέστροι κλπ., να πούμε άλλο 1 ευρώ. Τρία το σύνολο, Να βάλουμε κι άλλο ένα ευρώ οι μεσάζοντες (τα δισκάδικα) φτάσαμε τα τέσσερα. Κάντα πέντε ευρώ γιατί είμαστε κουβαρντάδες! Από τα 5 ευρώ πώς φτάνουμε στα 15 ρε μάγκες;»⁵

Μια απάντηση βέβαια στον Νικολαΐδη θα μπορούσε να είναι η ανακοίνωση του κου Σταμπουλή, γενικός διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Ενωσης Παραγωγών Ηχογραφημάτων (IFPI)) εν έτη 2004 και αναρωτιέται, «Ποιος μπορεί να προσδιορίσει πόσο κοστίζει κάθε μουσικό έργο; Μόνο η αξία του υλικού του δίσκου μπορεί να προσδιοριστεί». Ενώ συνεχίζει το ταξίδι της αυτοερώτησης λέγοντας ότι, «τα τελευταία δύο χρόνια η μουσική αγορά που έχει περισσότερο αναπτυχθεί είναι αυτή των “ρίνγκτοουνς” για τα κινητά τηλέφωνα. Κάποιος που θέλει να “κατεβάσει” ένα ρίνγκτοουν, πληρώνει 1 ευρώ για να το αγοράσει, ενώ άλλα 5 ευρώ του στοιχίζει το τηλεφώνημα μέχρις αγοράς. Πληρώνει τελικά 6 ευρώ για ένα ρίνγκτοουν μερικών δευτερολέπτων. Και 20 ευρώ για ένα cd είναι πολλά;»⁶.

Όπως καταλαβαίνετε το ερώτημα είναι πολύ φιλοσοφικό και δεν ξέρω αν μπορούμε, εμείς οι απλοί καταναλωτές να το απαντήσουμε. Γι’ αυτό θα ανατρέξω σε πρόσφατο παράδειγμα, μήπως και βγει μια άκρη. Είδαμε προσφάτως, αρκετούς καλλιτέχνες να κυκλοφορορούν αρχικά την δουλειά τους μέσω περιοδικών – εφημερίδων και να πηγαίνει στα δισκάδικα. Σε αυτό το deal τί ρόλο παίζουνε οι δισκογραφικές; Σίγουρα παίζουνε γιατί τα ποσά που ακούστηκαν ήταν τεράστια, αυτά που έδωσε η εκάστοτε εφημερίδα. Σε αυτή την περίπτωση όμως όταν ο αγοραστής δίνει 3-5 ευρώ για την εφημερίδα και το cd η αξία της τέχνης δεν υποβαθμίζεται; Δεν τους αφορά μάλλον αφού η «δουλειά» έγινε και με το παραπάνω.

Προσφάτως πάλι είδα να διαφημίζουνε νέους δίσκους των οποίων η τιμή είναι στα 9 ευρώ, αξιόλογη κίνηση αλλά γιατί μόνο σε συγκεκριμένους καλλιτέχνες;

Προσωπική μου άποψη είναι ότι καλώς τα cd να πωλούνται 15 – 20 ευρώ αρκεί να μπορούσε ο κάθε δημιουργός να έχει έσοδα από αυτό. Στην Ελλάδα όμως δεν συμβαίνει αυτό κι αν συμβαίνει γίνεται επιλεκτικά. Ας επικοινωνήσουν μαζί μας ροκ και όχι μόνο συγκροτήματα τα οποία έλαβαν χρήματα από την δισκογραφική τους και εμείς θα τα δημοσιεύσουμε. Μήπως μια πιο λογική τιμή, κάπου στα 10 με 12 ευρώ θα ήταν πιο λογική; Όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και στον Έβρο όπου το cd θα κάνει δρομολόγιο να φτάσει, γιατί συμβαίνει και αυτό, να υπάρχουν άλλες τιμές στην Αθήνα και άλλες στα βόρεια για το ταξίδι που κάνουνε να φτάσουν εκεί.

Δεν θα προτείνω άλλες λύσεις γιατί σίγουρα υπάρχουνε πολλές. Καλό θα ήταν να βάλουνε το μυαλό τους να σκεφτεί, όχι μόνο για το πώς θα κερδίσουνε, να βάλουνε την φαντασία τους και να διορθώσουν την κατάσταση πριν φτάσει ο θάνατος των δισκοπωλείων. Οι εποχές αλλάζουν και σίγουρα θα συναντήσουμε πολλά και διάφορα, επειδή όμως και τα οικονομικά μας έχουν φτάσει σε δύσκολα σημεία, ένας λόγος περισσότερος να δούμε άμεση δράση… πάντα ελπίζουμε για το καλύτερο.
¹ [www.youtube.com]
² [www.youtube.com]
³ [www.cineek.gr]
⁴ [www.cineek.gr]
⁵ [www.klika.gr]
⁶ [www.ifpi.gr]

Δημοσιεύθηκε : [www.rockap.gr]

Περισσότερα... »
Καβάλα, 11.01.2010
03:38
Συνέντευξη με τον Θάνο Ανεστόπουλο
» Rock Apodraseis

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ “ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ” στον Αντρέα Λυκάκη ( Ιανουάριος 2010 )

http://www.rockap.gr/?p=3614

Περισσότερα... »
Καβάλα, 02.11.2009
23:49
Rockap.gr - Rock Αποδράσεις e-zine
» Rock Apodraseis

[www.rockap.gr]

Περισσότερα... »
Καβάλα, 02.02.2009
02:58
Οι Rock Αποδράσεις στο Facebook
» Rock Apodraseis

[www.facebook.com]

Περισσότερα... »
02:53
Rock Αποδράσεις η ραδιοφωνική εκπομπή
» Rock Apodraseis

Η εκπομπή μεταδίδεται κάθε Κυριακή 14:00 με 17:00 από το ραδιόφωνο του Energy 96,6fm ( Καβάλα ). Παρουσία - επιμέλεια Νίκος ΙΖΙ Γραμμάτος.

Κατεβάστε την εκπομπή της Κυριακής 25 Ιανουαρίου ( ολόκληρη χωρίς διαφημίσεις )

Το επίσημο blog της εκπομπής βρίσκεται εδω
[rapidshare.com]

Περισσότερα... »
Καβάλα, 13.10.2008
11:45
Rockap e-zine www.rockap.gr
» Rock Apodraseis

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
Αγαπητοί φίλοι,
Με χαρά σας ανακοινώνουμε επίσημα ότι το διαδικτυακό μουσικό e-zine Rockap (www. rockap. gr), το οποίο υπάγεται στις δραστηριότητες του νεανικού συλλόγου «Αστικές Δράσεις», έχει ανανεωθεί.
Μπορείτε να επισκεφτείτε πλέον την νέα μας σελίδα, η οποία είναι κατασκευασμένη από εμάς, με όλα τα τελευταία standards, που σίγουρα δεν θα σας αφήσει αδιάφορους.
Ευανάγνωστο, εύχρηστο και λειτουργικό! Θέλαμε να φτιάξουμε ένα e-zine που δεν υπάρχει στην χώρα μας και το οποίο θα αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις.
Μετά από μια επιτυχημένη χρονιά – ξεκίνημα της προσπάθειάς μας δημιουργήσαμε μια σελίδα με πολύ αγάπη και μεράκι που αφορά τα μουσικά – καλλιτεχνικά δρώμενα της χώρας μας.
Για όσους δεν έτυχε να γνωρίσουν την σελίδα μας, τους ενημερώνουμε ότι είμαστε ένα ηλεκτρονικό μουσικό περιοδικό, το οποίο επικεντρώνεται στην Ελληνική Ανεξάρτητη μουσική κουλτούρα. Η λέξη Rock σηματοδοτεί τον τρόπο ζωής όλων μας, ανεξαρτήτως μουσικού ακούσματος (Rock, Metal, Punk,Electro,Hip-Hop κτλ) και το συνοδευτικό Apodrasis (Rock ap ) την στιγμή με την οποία ξεφεύγουμε από τα καθημερινά ακούγοντας ένα cd, βλέποντας ένα dvd, μια συναυλία, σερφάροντας στην σελίδα μας.
Γνωρίστε νέα συγκροτήματα, διαβάστε συνεντεύξεις, κατεβάστε μουσική που προσφέρουν δωρεάν τα συγκροτήματα, ενημερωθείτε για όλες τις συναυλίες στην χώρα μας, καθώς επίσης διαβάστε άρθρα γενικού περιεχομένου.

www.rockap.gr

Rockap e-zine

Περισσότερα... »
Καβάλα, 25.05.2008
02:00
Σπάνιο βίντεο με τον Παύλο Σιδηρόπουλο ! Στο Μετρό το 1989
» Rock Apodraseis

Βίντεο 1

Βίντεο 2

Βίντεο 3

Περισσότερα... »
01:41
Συνέντευξη με τον Ασκληπιό Ζαμπέτα (Τρύπες)
» Rock Apodraseis

Ο κιθαρίστας των Mushrooms, Τρύπες, Γκέτο κτλ.....
Συνέντευξη στην εκπομπή "Rock Αποδράσεις "και στον Νίκο Γραμμάτο 19/5/2008 στο αφιέρωμα για τις Τρύπες

http://rapidshare.com/files/116342754/zampetas_rockap.mp3

www.rockap.gr/radio/

Περισσότερα... »
01:38
Το κρασάκι του Τσού ..... Funny Video
» Rock Apodraseis

Από τα πιο πετυχημένα και αστεία βίντεο που είδα τελευταία.... δώστε βάση

Περισσότερα... »
Καβάλα, 07.05.2008
15:40
Οι Ενδελέχεια επιτρέφουν με νέα δουλειά....
» Rock Apodraseis

Ενδελέχεια - "Σ' ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΥΡΙΟ"

Στις 8 Μαίου 2008 κυκλοφορεί, επιτέλους, το νέο, ένατο κατά σειρά άλμπουμ των Ενδελέχεια με τίτλο "Σ' ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΥΡΙΟ" Ο δίσκος περιέχει 12 τραγούδια, 1 bonus track και κάποιες συμμετοχές μουσικών και τραγουδιστών που σίγουρα θα σας εκπλήξουν.

Το άλμπουμ κυκλοφορεί από την Sony/BMG

ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ:

Δημήτρης Μητσοτάκης (στίχοι,τύμπανα,φωνητικά)
Δημήτρης Λεοντόπουλος (τραγούδι,ακ.κιθάρα)
Αντώνης Δημητρίου (ηλ.κιθάρες,φωνητικά)
Ανδρέας Βαιτούδης (πλήκτρα, samples, ήχος)
Γιώργος Κουλουρης (μπάσο)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ

Η ιστορία της μπάντας ουσιαστικά ξεκινάει στις αρχές της δεκαετίας του '80 όπου δύο μαθητές γυμνασίου(Δημήτρης Μητσοτάκης - Δημήτρης Λεοντόπουλος) αποφασίζουν με περισσό θρασος να φτιάξουν ένα ροκ συγκροτημα. "Η αλήθεια είναι πως Πρώτα φτιάξαμε συγκρότημα και μετά μάθαμε να παίζουμε. Οι πρόβες γίνονταν στην ταράτσα,στο πλυσταριό για την ακρίβεια,του σπιτιού του Λεοντόπουλου στην Καλλιθέα.Τα όργανα που χρησιμοποιούσαμε τότε ήταν μία φτηνή κλασική κιθάρα και ντενεκέδες από λάδι.Αργότερα αγόρασα ένα σετ τύμπανα premier του '58 στο οποίο και έμαθα να παίζω. Το σετ αυτό το διατηρώ ακόμα. To σχήμα εκείνο μετατράπηκε άρδην σε ηλεκτρικό όταν ο Λεοντόπουλος αγόρασε με αιματηρές οικονομίες μία ηλεκτρική eko του πεντοχίλιαρου και το φοβερό ενισχυτή "ekolena".Το δολοφονικό αυτό σχήμα συμπλήρωσε σχεδόν με το ζόρι ένας άλλος συμμαθητής,ο Σωτήρης Λάντας - νυν ηχολήπτης-του οποίου το αποθημένο ήταν τα τύμπανα,όμως εμάς μας έλειπε ένας μπασίστας και αναγκαστικά αγόρασε μπάσο!
Λίγο αργότερα πέρασαν από αυτό το σχήμα διάφοροι φίλοι από την γειτονιά,κυρίως για πλήκτρα,κανείς όμως δεν άντεξε πάνω από ένα εξάμηνο. Τα ονόματα για την μπάντα εκείνη την περίοδο άλλαζαν σαν πουκάμισα (Αδέσμευτοι, Rainy Heroes, Candles, και άλλα τέτοια ευφάνταστα). Εκείνη την περίοδο ο στίχος ήταν σε απαράδεκτα αγγλικά επιπέδου δευτέρας κανονικής."
Αυτή η μπάντα έληξε άδοξα στα μέσα της δεκαετίας του '80,όπου δημιουργείται ένα άλλο σχήμα (Άρτεμις) από τους - Μητσοτάκη (τύμπανα), Γιώργο Κουλούρη (μπασο), ένα φίλο τους κιθαρίστα τον Φάνη Κινατίδη και τον Θανάση Σολούκο στα πλήκτρα. Τότε γίνεται η πρώτη προσπάθεια για τραγούδια με Ελληνικό στίχο. Από το '87 μέχρι το '90 υπάρχει σιωπή λόγω στρατού.
Έτσι την περίοδο '90-'91 συναντιούνται εκ νέου οι : Μητσοτάκης, Κουλούρης, Κινατίδης, Λεοντόπουλος και Λάντας,όπου και υπάρχει η διάθεση για ηχογραφήσεις demo. Ο Λάντας αποχωρεί πολύ σύντομα αφού δεν υπήρχε δυνατότητα για δύο μπάσα. Παίρνεται η απόφαση για δεύτερο κιθαρίστα, θέση που παίρνει ο Αντώνης Δημητρίου, φίλος του Λεοντόπουλου. Τότε το γκρούπ ονομάζεται "ΕΝΔΕΛΈΧΕΙΑ" όνομα που προήλθε από μία κασσέτα με άσχετα μεταξύ τους τραγούδια. Η "Βάφτιση"έγινε σε ένα καφενείο των Εξαρχείων.
Γίνονται οί πρώτες δοκιμαστικές ηχογραφήσεις με αυτό το σχήμα στο studio(συν ένα). Ένα απ'τα τραγούδια αυτής της περιόδου ('87 ΣΤ') ανοίγει τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος. Λίγο αργότερα αποχωρεί ο Κινατίδης και τη θέση του παίρνει ο Παναγιώτης Κατσιμάνης (κιθάρες,φωνητικά). Η σύνθεση τωνΕνδελέχεια σταθεροποιείται και ακολουθούν νέες δοκιμαστικες ηχογραφήσεις στο ίδιο studio με ηχολήπτη το Χρήστο Χατζηστάμου και με στόχο την δημιουργία ενός υλικού που θα αποτελούσε τα τραγούδια ενός, καλώς ερχόντων των πραγμάτων,μεγάλου σε διάρκεια δίσκου. Την επόμενη χρονιά το γκρούπ γνωρίζεται με τον ηχολήπτη Λευτέρη Νεοκοσμίδη ο οποίος αναλαμβάνει την παραγωγή 12 τραγουδιών στο studio 111. Το demo στέλνεται σε όλες σχεδόν τις δισκογραφικές εταιρείες και οι αρνήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Το φως ήρθε από μία κασσέτα που είχε δώσει ο Νεοκοσμίδης στον Ηλία Ασλάνογλου,που τότε δούλευε στην Eros music. Ο Στέλιος Φωτιάδης, διευθυντής της Eros πρότεινε τριετές συμβόλαιο για δύο δίσκους. Το υλικό ηχογραφήθηκε ξανά στο studio Polysound,με την προσθήκη 6 νέων τραγουδιών και με ηχολήπτη το Δημήτρη Παπαθεοδώρου. Η ηχογράφηση έγινε το φθινόπωρο του '94, η παραγωγή ήταν 100 ώρες (σχεδόν οι μισές από αυτές του demo) και το album κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ο δίσκος τιτλοφορήθηκε "ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ" και αγοράστηκε κυρίως (αν όχι μόνο) από συγγενικά πρόσωπα και φίλους. Το κομμάτι '87 ΣΤ' έγινε video clip,το γύρισμα του οποίου διήρκησε 3 ώρες βαριά με σκηνοθέτη τον Κλεόβουλο Ζαμίδη. Οι συναυλίες εκείνης της περιόδου ήταν ελάχιστες.
Το Φλεβάρη-Μάρτη του '96 ηχογραφείται το δεύτερο album με τίτλο "ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ?Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΕΡΑ" στο studio Action με ηχολήπτη το Γιώργο Αρχοντάκη. Κυκλοφορεί τον Ιούλιο του '96 και περιέχει 12 κομμάτια απ'τα οποία ξεχωρίζουν τα "ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ", "ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΕΞΕΙΣ", "38.52" από αυτό το δίσκο δεν έγινε κανένα τραγούδι video clip. Αξίζει να σημειωθεί ότι και τα δύο album που εχουν,μέχρι τώρα,αναφερθεί,κυκλοφόρησαν και σε βινύλλιο.To συγκρότημα αρχίζει να αποκτά ταυτότητα και τα τραγούδια του αρχίζουν να ακούγονται σε διάφορες εναλλακτικές ραδιοφωνικές εκπομπές. Είναι η εποχή που το συγκρότημα ξεκινά συνεργασία με το Γιώργο Ψωμόπουλο (ατζέντη-μάνατζερ) και αρχίζει να παρουσιάζει το υλικό του σε ζωντανές εμφανίσεις, κυρίως σε μικρά club της Αθήνας και ορισμένων μεγάλων επαρχιακών πόλεων. Παράλληλα δουλεύεται το υλικό για τον επόμενο δίσκο.
Το φθινόπωρο του '97 υπογράφεται συμβόλαιο με την Fm Records και ηχογραφείται ο δίσκος ορόσημο "ΒΟΥΤΙΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ" με ηχολήπτη τον Αντρέα Βαϊτουδη στο studio Praxis. Ο δίσκος "ΒΟΥΤΙΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ" καθιερώνει το γκρούπ. Τα τραγούδια "ΒΟΥΤΙΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ", "ΔΙΑΜΑΝΤΕΝΙΑ ΠΡΟΒΛΗΤΑ", "ΜΙΚΡΕΣ ΧΑΡΕΣ ", "ΠΕΖΟ" αποκτούν μεγάλο playlist σε σχετικές με το είδος αλλά και άλλες ραδιοφωνικές εκπομπές. Το ομώνυμο τραγούδι γυρίζεται video clipαπό τον Νίκο Χατζηαγγελή. Ηχολήπτης εκείνης της περιόδου στις ζωντανές εμφανίσεις των Ενδελέχεια ήταν ο Κώστας Σαββίδης. Η χρονιά του '98 ήταν η εποχή που το γκρούπ γνωρίζει μεγάλη συναυλιακή επιτυχία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Αξίζει να σημειωθεί η συμμετοχή των Ενδελεχεια στο rock wave festival του '98.
Το Μάρτιο '99 κυκλοφορεί ο τέταρτος κατά σειρά δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο "ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΣΑΪΤΕΣ".Ο δίσκος αυτός περιέχει 11 τραγούδια απ'τα οποία γινονται video clip τα - "ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΣ" (σκην.Μάνος Καμπίτης), "ΠΟΥ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ", "ΝΑ'ΡΘΩ ΚΙ'ΑΠΟΨΕ", "ΚΑΤΑΔΙΚΟΣ" (σκην.Νίκος Χατζηαγγελής), τραγούδια τα οποία και ξεχώρισαν προσδίδοντας νέα δυναμική και ακροατήριο στο γκρούπ. Το Μάϊο εκείνης της χρονιάς αποχωρεί από το συγκρότημα ο Αντώνης Δημητρίου και τη θέση του παίρνει ο Θανάσης Ταμπάκης μέχρι πρώτινος μαθητής του Κατσιμάνη. Την ίδια εποχή αναλαμβάνει την ευθύνη του ήχου και στις ζωντανές εμφανίσεις ο Βαϊτούδης. Αυτή είναι μία απ'τις δυσκολότερες περιόδους στην ιστορία του συγκροτήματος αφού μετά από ένα δύσκολο και γεμάτο συναυλίες καλοκαίρι, με τη νέα σύνθεση να προσπαθεί να συντονιστεί, έρχεται στην αρχή του Σεπτέμβρη (έπονταν 13 συναυλίες μέσα στο μήνα) μια νέα ατυχία αφού ο Κατσιμάνης σπάει το χέρι του και το γκρούπ μένει με ένα κιθαρίστα. Ο Βαϊτούδης κάνει ό,τι μπορει φτιάχνοντας λούπες και ανεβαίνοντας για πρώτη φορά στη ζωή του στη σκηνή, παρ'όλα αυτά όμως το πλήγμα ήταν μεγάλο. Φαίνεται ότι το γκρούπ περνάει μία περίοδο ανακατατάξεων και επανεκτιμήσεων αφού στο τέλος της ίδιας χρονιάς, λύει τη συνεργασία του με τον Ψωμόπουλο και συνεργάζεται με τον Άγγελο Καραϊνδρο (ατζέντη-μάνατζερ).Μέσα στην ίδια χρονιά κυκλοφορεί και η επανέκδοση των πρώτων δύο δίσκων του γκρούπ, σε μία συσκευασία, με τίτλο"ΠΡΩΤΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ"από την eros music.
Toν Ιούλιο του 2000 παράλληλα με την προετοιμασία των τραγουδιών για ένα νέο δίσκο,κυκλοφορεί το cd single "ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ" (studio Praxis-Βαϊτούδης). Είναι το πρώτο Ελληνικό ροκ multimedia cd, και περιέχει τις διασκευές "ΜΠΑΓΑΣΑΣ" (Άσιμος), "ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ" (Ξυδάκης-Γουδής), "ΘΑ Σ'ΑΝΤΑΝΑΚΛΩ" (Velvet underground-Ενδελέχεια) και επίσης οπτικό υλικό από συνεντεύξεις-video του γκρούπ. Ο "ΜΠΑΓΑΣΑΣ" και το "ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ" γίνονται video clip από τον σκηνοθέτη Θάνο Γκομόζια. Τα πλάνα για το video clip "ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ" προέρχονται από ερασιτεχνικές λήψεις, φίλων του γκρούπ, που γυρίστηκαν κατά την διάρκεια της καλοκαιρινής περιοδείας εκείνης της χρονιάς. Τα τραγούδια αυτού του single δεν περιέχονται σε καμμία άλλη δουλειά του γκρούπ. Από τον Οκτώβριο του 2000 μέχρι το Φλεβάρη του 2001, ηχογραφείται το album "ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ" (studio Praxis-Βαϊτούδης). O δίσκος κυκλοφορεί το Μάρτιο του 2001 υπό μορφή διπλού δίσκου (audio cd & cd rom). Ο δίσκος περιέχει 14 τραγούδια και το cd rom ένα οπτικό υλικό διάρκειας 45 λεπτών (video clip-συνεντέυξεις-συναυλιες-studio ηχογραφήσεις-remix-στίχους-φωτογραφίες). Τα τραγούδια "ΟΛΑ ΕΔΩ ΓΥΡΝΑΝΕ" κα ι"ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ" γίνονται video clip από τους Κώστα Βαρναβόπουλο και Σίσσυ Σιαφάκα αντίστοιχα. Στις αρχές του καλοκαιριού αποχωρεί από το γκρούπ ο Κατσιμάνης και επιστρέφει ο Δημητρίου. Το συγκρότημα πραγματοποιεί ζωντανές εμφανίσεις καθ'όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Το 2002 οι συναυλίες συνεχίζονται. Από τον Ιούνιο μέχρι τον Ιανουάριο του 2003 ηχογραφείται στο Studio Names, με παραγωγό τον Χρυσόστομο Μουράτογλου και ηχολήπτη τον Πώλ Στεφανίδη το album "ΜΙΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΠΟΥ ΞΕΦΕΥΓΕΙ" το οποίο κυκλοφορεί από την FM Records τον Φεβρουάριο του 2003. Το πρώτο v.clip του album είναι το τραγούδι "ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ".

Από το 2004 την θέση του Θανάση Ταμπάκη παίρνει ο Ανδρέας Βαιτούδης, για χρόνια ηχολήπτης και φίλος του γκρουπ. Τον Μαιο του 2005 κυκλοφορεί το album "ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΑΛΛΟΙ" από την FM Records. Την παραγωγή του δίσκου επιμελήθηκε το ίδιο το συγκρότημα. Το εξώφυλλο όπως και το πρώτο v.clip "ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ" ανέλαβε ο εικαστικός Γιώργος Τσεριώνης .

Περισσότερα... »
Καβάλα, 21.04.2008
01:17
Virus…. Διαδώστε το και προσοχή!!!
» Rock Apodraseis

Η Ε.Ε. ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΗΜΕΣ.

ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ
ΜΕΡΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑ
ΜΥΝΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΕΡΘΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ‘ΙNVITE’ H’ ‘ΙΝVITO’ ANEΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ
ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ, ΦΙΛΟΣ Η’ ΟΧΙ.

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΙΟΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΩΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ
ΦΛΟΓΑ ΚΑΙ ΚΑΙΕΙ ΤΟΝ ΣΚΛΗΡΟ ΣΑΣ ΔΙΣΚΟ.

ΑΥΤΟΣ Ο ΙΟΣ ΘΑ ΣΑΣ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ
ΑΤΟΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΕΠΑΦΩΝ ΣΑΣ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΣΕ
ΟΣΟΥΣ ΞΕΡΕΤΕ.

ΕΤΣΙ ΑΝ ΠΑΡΕΤΕ ΤΕΤΟΙΟ ΜΥΝΗΜΑ, ΜΗΝ ΤΟ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΚΑΙ ΣΒΗΣΤΕ
ΑΜΕΣΩΣ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ!!! ΕΙΝΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΙΟΣ ΟΠΩΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ ΑΠΟ
ΤΟ CNN KAI H MICROSOFT TO EPIBEBAΙΩΝΕΙ ΩΣ ΤΟΝ ΠΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΙΟ ΜΕΧΡΙ
ΣΗΜΕΡΑ!! ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΠΡΟΧΤΕΣ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΑΠΟ MCAfee ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΛΥΣΕΙΣ.

ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΟΛΑ ΤΑ VITAL INFO TOY HARD DISK!

KANTE COPY KAI STEILTE TO ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Περισσότερα... »
00:58
Rock n Roll στο κρεβάτι
» Rock Apodraseis

με τον player της εβδομάδας.....

ας μιλήσει το ροκ από μόνο του....

το ροκ.... το ελληνικό.....

____________________________
www.rockap.gr Rock Αποδράσεις e-zine

Περισσότερα... »
Καβάλα, 12.01.2008
18:20
Bios
» Rock Apodraseis

BIOS- "You label my essence" (PlayOurMusic)

Κείμενο : Νίκος Π.

Οι Bios μας έρχονται απ'το Κιλκίς, πόλη στην οποία εδρεύει και η ανεξάρτητη PlayOurMusic η οποία εκδίδει και την πρώτη full δισκογραφική τους δουλειά που παρουσιάζουμε εδώ. Η μουσική στην οποία κινούνται φλερτάρει με ένα ευρύ πρίσμα του ακραίου ήχου. Έχουν ένα old school hardcore υπόβαθρο κυρίως στις φωνητικές εκφράσεις και στο rhythm section εμπλουτισμένο με πολλά metal στοιχεία και κάποια πιο μοντέρνα metalcore, πιο πολύ Αμερικάνικης σχολής. Πέρα από αυτά υπάρχουν και κάποια στοιχεία από In Flames των δύο τελευταίων albums ενώ δεν λείπουν και πιο παραδοσιακές φόρμες όπως riffs σουηδικής σχολής (στις μελωδικές εκφάνσεις της) και περάσματα που εμπεριέχουν ένα βάρος στα χνάρια των Bolt Thrower. Το γενικότερο σύνολο χρωματίζεται με κάποια καθαρά φωνητικά, τα οποία τονίζουν ακόμα περισσότερο την μελωδία ενώ υπάρχουν και δόσεις πειραματισμού και συγκεκριμένα η χρήση μπαγλαμά σε δύο από τα κομμάτια του album. Σίγουρα μια ελπιδοφόρα δισκογραφική αρχή.
Νίκος Π.

Επικοινωνία
My space: www.myspace.com/biosmetal
e-mail: biosmetal@gmail.com

PlayOurMusic
www.playourmusic.net
info@playourmusic.net
www.myspace.com/playourm

Περισσότερα... »
17:52
Norma
» Rock Apodraseis

Norma / Demo

Κείμενο : Νίκος Γραμμάτος ( info@rockap.gr )

Οι Norma είναι μια νέα μπάντα από τα Ιωάννινα η οποία δημιουργήθηκε το 2006. Μετά από μερικές αλλαγές στην σύνθεσή τους ( γνωστά τα προβλήματα στην επαρχία από τις μικρότερες έως τις μεγαλύτερες μπάντες ) αυτή την στιγμή αποτελείται από τους : Γιώργο Κούτρα ( Φωνή/Φωνητικά ), Θοδωρή Τσιρώνη ( Ακουστική κιθάρα ), Σπύρο Μπαρτζιώκη ( Ηλεκτρική κιθάρα ), Γεωργία Μάντζιου ( Μπάσο ) και Αλέξανδρο Φυραρίδη στα τύμπανα. Έχουν κάνει αρκετές εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές και φεστιβάλ και με μπάντες γνωστές και καταξιωμένες στον χώρο της Ελληνόφωνης μουσικής. Οι «Norma» μας συστήνονται με ένα demo 5 δικών τους τραγουδιών σε στίχους Θοδωρή Τσιρώνη, εκτός του τραγουδιού «Τέλος Εποχής» το οποίο είναι των Ιωσήφ Καπελλάκη και Γιώργου Κούτρα. Την μουσική γράφει σε 3 τραγούδια ο Θοδωρής και τα υπόλοιπα 2 όλοι μαζί. Το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς είναι αξιόλογο και η επαρχία έχει ανάγκη από τέτοιες προσπάθειες. Καθαρές ροκ φόρμες με κράμα από έντεχνο και μελωδικές πινελιές ζωγραφίζουν τον ήχο αυτής της δουλειάς. Το μόνο που θέλω να σημειώσω είναι ότι θα ήθελα να δω περισσότερο πάθος στην ερμηνεία του Γιώργου Κούτρα στο τραγούδι, εξάλλου αυτό είναι το ροκ, δεν μας πολυενδιαφέρουν οι φωνές που τα πιάνουν όλα, απλά να μας αγγίξει η ερμηνεία. Σίγουρα θα θέλαμε να ακούσουμε περισσότερα τραγούδια για να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη. Αξίζουν ένα μπράβο για την δουλειά που κάνουνε τα παιδιά και περιμένουμε πολλά περισσότερα.

Επίσιμη σελίδα:

[www.myspace.com]

Περισσότερα... »

17:51

Soundtrap - Words mean Nothing

» Rock Apodraseis

17:41
SUPER STEREO
» Rock Apodraseis

Κείμενο : Αντώνης Δριβελόπουλος ( antonis@rockap.gr )

Οι Super Stereo, είναι μια σχετικά καινούργια μπάντα από την Θεσσαλονίκη. Το 'Super gomena' είναι η πρώτη τους δισκογραφική απόπειρα. Μία δουλειά pop-rock αισθητικής, Θεσσαλονικιώτικης κουλτούρας, (ηχητικά προσεγγίζουν μπάντες όπως τα Ξύλινα Σπαθιά, Μάσκες, Χάχακες).
Με τους στίχους τους μας προσγειώνουν στην πραγματικότητα, με ένα τρόπο σατιρικό, πλην ρεαλιστικό, που αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα. Μας μιλάνε για τον υπερκαταναλοτισμός, την μαζοποίηση των ανθρώπων, τον κοινωνικό ρατσισμός προς αυτούς που βλέπουν τη ζωή διαφορετικά. Αγγίζουν τις προσωπικές στιγμές του ανθρώπου, τις ανθρώπινες σχέσεις, ερωτικές και μη, και μας τις προβάλουν με έναν τρόπο που μας βάζει σε προβληματισμό.
Η κορυφαία στιγμή του album, κατά την γνώμη μου, έρχεται προς το τέλος της ακρόασης, με το τραγούδι 'Σταγόνες'. Άλλα κομμάτια που ξεχώρισα από το cd, είναι το 'Και μετά πέσαν τίτλοι' και το 'Αν θες να τρέχεις'.
Το 'Super gomena', είναι μία πολύ αξιόλογη δουλειά, με δικό της χαρακτήρα και προσωπικότητα που αξίζει να την προσθέσετε στη συλλογή σας.

Τους Super Stereo μπορείτε να τους βρείτε στο διαδίκτυο στη διεύθυνση www.myspace.com/superstereogr

Περισσότερα... »

← Pravi Rodononemusic →

Kavala Blogs » Rock Apodraseis

Feeds

Rock Apodraseis (28)