Υπάρχω…που λέει κι ο Καζαντζίδης. Και σκέφτομαι, και γράφω, κι ονειρεύομαι…κι αισθάνομαι…και γεύομαι…κι εξακολουθώ να αθυροστομώ ασύστολα και να παίζω στα δάχτυλα την όποια διάθεση…και ναί!…ο Δίας γαμιέται…ασύστολα. Περιμένεις να βγάλεις άκρη από τα όσα διαβάζεις; Μην παιδεύεσαι άδικα…ή μάλλον, αφού έκανες τον κόπο να φτάσεις μέχρι εδώ, be my guest και παιδέψου όσο γουστάρεις…ή [...]
…είναι μια καλή στιγμή, να ανοίξουμε τα παντζούρια και να αφήσουμε τις ζεστές, χαδιάρες αχτίδες του ηλίου να αγκαλιάσουν την ψυχή τούτης της γωνιάς…τί λες; Πάμε… Filed under: έχεις γράμμα γιατρέ μου
Επτά παρά τέταρτο…Ο Μορφέας δε φάνηκε απόψε. Τα τσιγάρα τελειώνουν και το στομάχι γουργουρίζει – σε λιγάκι θα πεταχτώ στο φούρνο για ζεστή κασερόπιτα. Έριξα μια ματιά στην ημερομηνία της τελευταίας καταχώρησης…Οκτώ ολόκληρους μήνες είχα να μπω σε τούτη εδώ τη “φωλίτσα”. Οκτώ μήνες, που έμελλαν να αλλάξουν τη ζωή μου, το “είναι” μου, τα [...]
Ναί, έχω εξαφανιστεί…Ναί, το είχα ανάγκη… Μου είπες πως αναβάλλω πράγματα..κι ότι χρησιμοποιώ την αναβλητικότητα για να αποφύγω καταστάσεις. Έχεις δίκιο – οι παρωπίδες βγήκαν. Και είναι καιρός να βγεί και το”εγώ” μου, που τόσον καιρό βρισκόταν κάπου μέσα στο πεπτικό μου σύστημα, αχώνευτο και λασπωμένο. Η καταιγίδα έρχεται…και η έντασή της θα εξαρτηθεί από πολλά. [...]
Ναί, ξέρω..χάθηκα πάλι. Δε φταίω εγώ. Φταίει το κλασσικό, ετήσιο κρύωμα που μ’έριξε στο κρεβάτι και είπα να αποφύγω άλλο ένα ποστ με μύξες και σιχτιρίσματα…Επιστρέφω λοιπόν συνεχίζοντας την περσινή παράδοση του γράμματος προς τον αγαπητό, γενιοφόρο άγιο. Αγαπητέ Αγιο-Βασίλη (sic, να μην ξεχνιόμαστε)… Καταρχήν, ως κλασσική αθυρόστομη πρέπει να ομολογήσω ότι τα ψιλο-σκ….σες [...]
Ψάχνω ένα παράθυρο..ν’αφήσω το βλέμμα μου να ταξιδέψει. Να αγγίξει τον ορίζοντα και να γυρίσει πίσω. Να βουτήξει μες στα χρώματα και να αναδυθεί αλλιώτικο. Να γαντζωθεί στα φτερά ενός πουλιού και να γίνει ένα με τα σύννεφα. Να χορτάσει γεύσεις, αρώματα, μελωδίες και συναισθήματα. Ψάχνω ένα παράθυρο…αλλά όλα είναι κλειστά. Σήμερα, ακούμε μόνο εκείνους [...]
..”σκατά, συνηθ. χυδαία αναφώνηση αγανακτήσεως, δυσαρέσκειας ή οργισμένης άρνησης.” (ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ, ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ-ΦΥΤΡΑΚΗΣ)…
…κι απογοήτευσης, συμπληρώνω εγώ. Γιατί στη ζωή σου, αναπόφευκτα, θα απογοητευτείς πολλές φορές..κι άλλες τόσες θα το ξεπεράσεις και θα τραβήξεις το δρόμο σου προσθέτοντας στο πουγκί των εμπειριών άλλη μια. Μόνο που όταν αυτή (η απογοήτευση, η σφαλιάρα, η κεραμίδα..πες το όπως θες) [...]
photo taken by anorthografos Ο χειμώνας (άντε καλά, το φθινόπωρο..) κατέφτασε αιφνιδιαστικά. Το χρηματιστήριο περνά κρίση. Οι πολιτικοί τρώγονται μεταξύ τους (πρωτότυπο..). Οι απεργίες δίνουν και παίρνουν. Η βενζίνη…ποιά βενζίνη; Η Madonna ήρθε, τραγούδησε (;) και την έκανε με ελαφρά. Ο Wall-e “τα σπάει”. Στα 65 του χρόνια, έφυγε από τη ζωή ο Richard [...]
..ε ναί, λοιπόν. Έχουμε καινούριο σάιτ. Υπό κατασκευή ακόμη…αλλά τα βασικά είναι έτοιμα. Όπως και το πρώτο μας ποστ. Κλικ εδώ, για όλες τις κουταβοεξελίξεις…
Ο πρώτος μου (μας) σκύλος, ήταν ο fox – ένα γλυκύτατο ζωάκι που είχε αλλάξει την καθημερινότητά μας με την παιχνιδιάρικη προσωπικότητά του. Κι όπως αυτός ήταν δίπλα μου, με τα νάζια και τα χάδια του, όταν πέρασα μια δύσκολη φάση της ζωής μου, έτσι κι εγώ ( εμείς) ήμουν κοντά του όταν αρρώστησε και [...]
προς Κοζάνη…
πουφ…
στη Νεράιδα – καφές με θέα…
το αρχισούργελο με το σουργελοαδέρφι…
Που λες, γιατρέ μου, εν όψει της ερχόμενης τρομο-εξεταστικής, μαζευτήκαμε τα σουργελόπαιδα κι αποφασίσαμε να πάμε μια τριήμερη εκδρομούλα στην εξωτική Κοζάνη, για να “μαζέψουμε” και το μικρό, άσωτο σουργελοαδέρφι - ντεμέκ να χαλαρώσουμε κι εν τέλει, να οργιάσουμε!! -. Αν σκεφτείς δε, ότι τον τελευταίο καιρό έχουμε [...]
Από τότε που μετακόμισα σ’αυτό το σπίτι, κάθε χρόνο – την ίδια περίοδο – δέχομαι δυο γλυκύτατους επισκέπτες. Φτιάχνουν τη φωλίτσα τους στο παραθυράκι του μπάνιου, καταχέζουν τον κόσμο - ε, δεν τρέχει και τίποτα..δεν τα κάνουν και πάνω μου! – και συνεισφέρουν στον πολλαπλασιασμό του είδους. Έτσι και φέτος, έκαναν την εμφάνισή τους και μετά [...]
photo by ilco
Καμιά φορά, στα δύσκολα, επιλέγεις ως αντίβαρο της καθημερινότητας παραμύθια με χρυσοκέντητες παρωπίδες και σοκολατένιες μπουκίτσες ουτοπικής αυτογνωσίας. Τυλίγεις σκέψεις και συναισθήματα σ’έναν αγκαθωτό μίτο, που με την πρώτη ευκαιρία πέφτει απ’το ράφι και ξετυλίγεται γύρω σου, απελευθερώνοντας όλα εκείνα που σε πνίγουν. Ξαφνικά, γίνεται τεράστιος…και καταλήγεις ως σύγχρονος Σίσυφος, να τον κυλάς [...]
Ναί, ναί..το ξέρω! Έχουμε καιρό να τα πούμε…Από τη μια τα βροχερά σουβλίσματα, από την άλλη οι λιαστοί καφέδες…είναι και η εκστρατεία απόκτησης σκύλου που καλά κρατεί…το παράτησα το μπλογκάκι κι έπιασε αράχνες! Ποστ επιστροφής, λοιπόν, πέρα ως πέρα ανοιξιάτικο και λουλουδιαστό, με την ανανεωμένη - και μες στο χρώμα - βεράντα (μερικές πινελιές της [...]
Λάτρεψα το Fargo, ενθουσιάστηκα με το Big Lebowski, ταξίδεψα με το O Brother, Where Art Thou?, ανυπομονώ να πάρω στα χέρια μου το Paris, Je t’aime και, χθες το βράδυ, ευχαρίστησα για μία ακόμη φορά, νοητά, τους αδερφούς Coen, που μας προσφέρουν αριστουργήματα, σαν το No Country for Old Men. Κι ενώ η παρέα μου, καθ’όλη [...]
H mad2luv με προσκάλεσε (λέμε…) σ’ένα ακόμη μπλογκοπαίχνιδο ερωταπαντήσεων…Ιδού :
Όνομα : Ευδοκία.
Γενέθλια : 25/02.
Ζώδιο : Ψάρι (…γαύρος, έτσι;;
Χρώμα μαλλιών : αυτή την περίοδο, μπορδοροδοκόκκινα…
Χρώμα ματιών : Μελί.
Έχεις ερωτευτεί ποτέ; : Σε ψάρι απευθύνεσαι….
Είδος μουσικής που ακούς : Σχεδόν τα πάντα - κυρίως rock και soundtracks.
Χαρακτήρας Disney / Warner Bross : Koyote.
Ποιός φίλος / [...]
Που και που, καλό είναι να κάνουμε ένα διάλειμμα…Να γεμίζουμε τις μπαταρίες μας και να επιστρέφουμε με ανανεωμένη διάθεση - που στην περίπτωσή μου είναι ΠΟΛΥ ανανεωμένη, με συνεχή πρόοδο ( κλαπ, κλαπ ) -, έτοιμοι για κάθε είδους πρόκληση, πρόσκληση, και ο,τιδήποτε άλλο, με ενισχυμένη πλέον αυτοπεποίθηση και υποβόσκουσα αισιοδοξία. Κοινώς, είμαι καλά και [...]
Το ξέρω, γιατρέ μου…σού’λειψα. Η αλήθεια είναι πως αυτές τις μέρες τρέχω και προσπαθώ να ελέγχω τις ανάσες μου. Από τη μια η δηλώσεις και η επιμέλεια του καινούριου προγράμματος, από την άλλη η “αναδιάταξη” σε δύο βασικούς χώρους του σπιτιού…βάλε και τη δική μας συνεργασία..ε, δε θέλει και πολύ ο άνθρωπος να δηλώσει κατάρρευση [...]