Καμία απάντηση δε θα βρούμε στον καναπέ. Αρκετά κρυφτήκαμε πίσω από το δάχτυλο μας. Δεν έχουμε δικαίωμα να διαμαρτυρόμαστε για τα κακώς κείμενα, αν δεν κάνουμε κάτι να τα ανατρέψουμε. Είναι καιρός να αφήσουμε την αντίσταση με προσομοιωτές. Είναι καιρός να αρχίσουμε να μιλάμε και να δρούμε άμεσα για τα ζητήματα που αφορούν όχι μόνο το κλάδο μας, αλλά όλους. Γιατί η αδράνεια, η άβουλη, παθητική στάση στην κοινωνία, μεταφράζεται σε μια πειθήνια και παθητική μελλοντική κοινωνία.Κάποιοι από εμάς που έχουμε χάσει από νωρίς την ελπίδα, έχουμε στρέψει τα βλέμματα αλλού. Μας ενοχλούν ακόμα και αυτοί που τη διατηρούν, βρίζουμε, φωνάζουμε και μετά το κλείσιμο δεν υπάρχει restart…Χρειάζεται μόνο να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και έπειτα να κοιτάξουμε τον διπλανό στα μάτια. Και τότε μόνο η μελαγχολία θα γίνει οργή, η σπίθα θα γίνει φλόγα που θα κάνει στάχτη τα σχέδιά τους, το δάκρυ θα γίνει ποτάμι που θα πνίξει όσους μας κλέβουν τη ζωή. Τελικά δεν είναι και τόσο δύσκολο…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Astrofegia" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
