«Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης απ' όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε.Την πρόθεσή του να μην παραλάβει το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού αλλά ούτε και το χρηματικό έπαθλο που το συνοδεύει γνωστοποίησε ο γνωστός ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος.
Η αντίδραση του ποιητή ήταν άμεση μόλις έγινε γνωστή η είδηση της βράβευσής του με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του.
«Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους», δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο 81χρονος ποιητής από τη Θεσσαλονίκη, παραπέμποντας σε παλιότερο κείμενό του (1979) με τον εμβληματικό τίτλο «Εναντίον».
«Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης απ' όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο "υπείροχον έμμεναι άλλων", που μας άφησαν οι αρχαίοι.
Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου ...» αναφέρει, μεταξύ άλλων στο εν λόγω κείμενό του ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.
[24gr.blogspot.com]
Βιογραφία
Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος (Θεσσαλονίκη 20 Μαρτίου 1931) είναι σύγχρονος Έλληνας ποιητής.
Το πραγματικό του όνομα είναι Κωνσταντίνος Δημητριάδης.
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες. Το 2011 τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του.
Ο Χριστιανόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, γιος προσφύγων από την Κωνσταντινούπολη και φοίτησε στο τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κατόπιν, εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της πόλης από το 1958 ως το 1965. Κατόπιν εργάστηκε ως επιμελητής εκδόσεων.
Το 1958 άρχισε την έκδοση του περιοδικού Διαγώνιος, το οποίο συνέχισε να εκδίδεται ως το 1983, και τον εκδοτικό οίκο Εκδόσεις της Διαγωνίου.
Η πρώτη ποιητική συλλογή του Εποχή των ισχνών αγελάδων (1950) διακρίνεται για το καβαφικό ύφος της, ενώ στις επόμενες εμφανίσεις του εκφράζεται καθαρά το κυρίαρχο θέμα της ποίησής του, η εφήμερη ομοφυλοφιλική σχέση και το ερωτικό πάθος που οδηγεί στην ταπείνωση και στη μοναξιά
Ποίηση
Εποχή ισχνών αγελάδων, 1950
Ποιήματα 1950 – 1955, 1957
Ανυπεράσπιστος καημός, 1960
Ποιήματα 1949 – 1960, 1962
Το κορμί και το σαράκι, 1964
Ποιήματα 1949 – 1964, 1967
Προάστεια, 1969
Ποιήματα, 1949 – 1970, 1974
Μικρά ποιήματα, 1975
Μικρά ποιήματα, 1960 – 1978, 1979
Ιστορίες του γλυκού νερού, 1980
Το αιώνιο παράπονο, 1981
Νέα ποιήματα, 1977 – 1981
Νεκρή πιάτσα, 1984
Πεζά
Ιστορική και αισθητική διαμόρφωση του ρεμπέτικου τραγουδιού, 1961.
Έκθεσις βιβλίων περί Θεσσαλονίκης, 1962
Η κάτω βόλτα, 1963
Δοκίμια, σειρά πρώτη, 1965
Στρατής Δούκας, 1969
Τα γλυπτά της Νεότερης Θεσσαλονίκης, 1969
Στιχάκια του στρατού, 1973
Τα πρώτα λογοτεχνικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης 1921 – 1924, 1975
Οι μεταφράσεις του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» του Σολωμού, 1978
Λογοτεχνικά περιοδικά που τυπώθηκαν στη Θεσσαλονίκη, 1850 – 1980, 1980
Ρεμπέτες του Ντουνιά, 1986
Η ποίηση στη Θεσσαλονίκη από το 1913 έως το 1940, 1986
Με τέχνη και με πάθος, 1988
Συμπληρώνοντας τα κενά, 1988
[el.wikipedia.org]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Akroama Fm 97.8 Kavala Greece" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
