"Oπόχει κόρη ακριβή,το Μάρτη ο ήλιος μη την δει". Ο Μάρτιος είναι ο τρίτος μήνας του έτους που κατά την αρχαιότητα το πρώτο του δεκαήμερο αντιστοιχούσε στον αρχαιοελληνικό μήνα Ανθεστηρίωνα και το εικοσαήμερο που ακολουθούσε στον μήνα Ελαφηβολιώνα. Ήταν αυτός που έπνεε μαζί με τους εαρινούς ανέμους πάνω από τους αγρούς ευνοώντας την βλάστηση της γης και ήταν φυσικό να αγαπηθεί σαν μήνας που επέστρεφε η άνοιξη μαζί με τα χελιδόνια.
Ο λαός μας επιθυμούσε το πέρασμα από τον χειμώνα στην άνοιξη, την είσοδο στην εαρινή ισημερία και το καλοκαίρι. Έδιωχνε τον Φλεβάρη και καλωσόριζε τον Μάρτιο με τυμπανοκρουσίες, Οι γυναίκες έπρεπε να καθαρίσουν και να τακτοποιήσουν το σπίτι. Οι άνδρες ασχολούμενοι περισσότερο με τις υπαίθριες εργασίες, καλοτύχιζαν τη μοίρα τους ή το αντίθετο λέγοντας γνωμικά και παροιμίες ανάλογα με του καιρού τα γυρίσματα :
«Σαν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα,χαρά σ’ εκείνο το ζευγά πού’ χει πολλά σπαρμένα.Θα κάνει ψωμιά σα τούμπανα και πίτες σαν αλώνια.»
«Όντ’ άπρεπε δεν έβρεχε και το Μάη δροσολόγα» Ο Μάρτης έφερνε και τον ήλιο που μαύριζε τα πρόσωπα και τα χέρια των παιδιών. Έτσι τα παιδιά για να αποτρέψουν την κακή επήρεια του ήλιου, έδεναν στον καρπό του χεριού τον “Μάρτη” ο οποίος φτιάχνονταν από στριφογυριστές άσπρες και κόκκινες κλωστές. Συνήθως βγάζουν το Μάρτη όταν δουν πελαργό, ή στο τέλος του μήνα, ή και ανήμερα του Ευαγγελισμού Της Θεοτόκου. Τον αφήνουν πάνω σε κεραμίδια ή σε δένδρα για να τον πάρουν τα χελιδόνια και να φκιάξουν πιο εύκολα τη φωλιά τους.
Στις 9 Μαρτίου των Αγίων 40 Μαρτύρων «Τ’ Αησαράντ’» στη Νέα Πέραμο οι νοικοκυρές έκαναν φούσκες (λουκουμάδες) και τους μοίραζαν στα σπίτια γειτονικά και συγγενικά.. «Σαράντα φας, σαράντα πιεις, σαράντα μαρτυρήσεις». Ήταν ένα έθιμο που έφεραν οι πρόσφυγες και για αρκετά χρόνια τηρούνταν. Την ίδια μέρα είχαν και μια άλλη συνήθεια. Τα παλικάρια του χωριού πήγαιναν και έσκαβαν δωρεάν τα αμπέλια των χηρών και ορφανών, που δεν είχαν άντρα να κάνει αυτή τη δουλειά.
Μέσ’ το Μάρτη και οι Αποκριές.
«Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;» συνηθίζει να λέει ο λαός μας.Ετυμολογικά η λέξη «Αποκριά» σημαίνει «μακριά από το κρέας». Ουσιαστικά οι «Απόκριες» είναι η περίοδος ψυχικής και σωματικής προετοιμασίας του ανθρώπου για να βιώσει το Θείο Πάθος και την ανάσταση του Σωτήρα Χριστού. Περιλαμβάνει τις τρεις εβδομάδες πριν από την Μεγάλη Σαρακοστή.
Μετά τον Ευαγγελισμού Της Θεοτόκου ακολουθεί για το λαό μας «η εορτή των εορτών και η πανήγυρις των πανηγύρεων» το Άγιο Πάσχα.
ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
- Δείτε στο facebook φωτογραφίες από τις γιορτές των ημερών της Αποκριάς.
- Ενημερωθείτε για τις εκδηλώσεις που συμμετέχει ή ετοιμάζει ο Σύλλογος την Άνοιξη.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ν. Περάμου Καβάλας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
