«Οι αντιδράσεις των ηγεσιών που αναφέρατε (σημ. του ΚΚΕ και της Δημοκρατικής Αριστεράς) δείχνουν εµµονή σε µικροκοµµατικά οφέλη. Αλλά η δυναµική των καιρών είναι τεράστια και η βάση της Αριστεράς, όπως και η πλειονότητα της κοινωνίας, θεωρεί εξαιρετικά ώριµη την προοπτική της ενότητας όλων των δυνάµεων που αντιστέκονται σήµερα στην πολιτική των µνηµονίων, είτε ανήκουν στην Αριστερά είτε αποδεσµεύονται από το ΠΑΣΟΚ είτε εκφράζουν άλλους προοδευτικούς πολιτικούς χώρους. (…)
Η κοινή εκλογική κάθοδος σε ένα ψηφοδέλτιο των δυνάµεων της Αριστεράς αλλά και αυτών που αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ θα εκλεγόταν πρώτη πολιτική δύναµη και έτσι δεν θα στερούνταν και το µπόνους των 50 εδρών. Η κοινωνία στρέφεται προς την Αριστερά και τις αντιµνηµονιακές δυνάµεις, πράγµα που κάνει ακόµη πιο επιτακτική την ανάγκη για ενωτική δράση. Οχι απλά για να αυξήσουµε τις έδρες αλλά για να διεκδικήσουµε τη διακυβέρνηση και να ανοίξει µια διαφορετική προοπτική για τον τόπο». (συνέντευξη Α. Τσίπρα, εφημερίδα «Το Βήμα», Κυριακή 15/01/2012)
Οι παραπάνω δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα, αναφέρονται στις επικείμενες εκλογές που θα γίνουν σε μερικούς μήνες. Ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, λειτουργώντας ως παλαιοκομματικός αριστερός μικροκομματάρχης, ψαρεύει για άλλη μια φορά για δυσαρεστημένα ψηφαλάκια, σε πολύ θολά νερά.
Γνωρίζει ότι όλα αυτά που λέει, ούτε εφικτά είναι, ούτε καν πιθανά. Όμως, αυτό δεν τον σταματάει από το να τα δηλώνει, στοχεύοντας στην απελπισία του κόσμου και στον αδιέξοδο θυμό που αντιλαμβάνεται γύρω του. Και προσπαθεί να τον οικειοποιηθεί, να τον εκμεταλευτεί και να τον πατρονάρει, προτείνοντας σενάρια και κάνοντας υποθέσεις εργασίας. Που είναι απολύτως σίγουρο ότι σε κάποιους ακούγονται πολύ γοητευτικά.
Βέβαια, όλα αυτά ο κ. Τσίπρας τα λέει όπως πάντα από την ασφάλεια της ουτοπικής πρότασής του, που περιλαμβάνει περισσότερα ΑΝ και από το ομώνυμο ποίημα του Κίπλινγκ:
ΑΝ συνεναίσουν το ΚΚΕ και η Δημοκρατική Αριστερά, και ΑΝ φυγουν πολιτικές δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ και ΑΝ βέβαια ενσωματωθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε η δύναμη αυτή ΘΑ είναι η πρώτη δύναμη. Και ΘΑ πάρει και το μπόνους των 50 εδρών του αντιδημοκρατικού εκλογικού νόμου Παυλόπουλου (σημ. Θυμίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ της απλής αναλογικής!).
Και ΑΝ συμβούν όλα αυτά, ο κος Τσίπρας ΘΑ αλλάξει την πορεία της χώρας.
Παρατηρώ εδώ και καιρό, την ολίσθηση ενός πολιτικού χώρου που εκτιμούσα και άκουγα προσεκτικά προς ολοένα και πιο λαϊκίστικες θέσεις και εύκολες ρητορίες. Καταγράφω σαν πολίτης, τα ολισθήματα και τις συμπεριφορές μίας παράταξης που κάποτε εξέφραζε ό,τι πιο αγνό και ό,τι πιο προοδευτικό στην χώρα. Και κατέληξε να είναι από τις πιο εύπεπτες, επιδερμικές προσεγγίσεις στην πολιτική μας σκηνή.
Ειλικρινά λυπάμαι, γιατί ο πιο νέος ηλικιακά πολιτικός αρχηγός καταλήγει να ακούγεται πιο «παλιός», και από τους βετεράνους της Βουλής, και υιοθετεί καθημερινα ελαφρά τη καρδία τις τακτικές που θεωρητικά εξορκίζει. Όλα στο βωμό της εύκολης ψήφου και του χαϊδέματος πονεμένων και προβληματισμένων αυτιών.
Κρίμα!
(Σημ. Όλη η συνέντευξη Τσίπρα, εδώ: [www.tovima.gr]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Δ. Μπρούσαλης, DASC" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
