Αιχμαλωτίσαμε τον φόβο για την ζωή,
πνίξαμε τις ατέλειωτες στιγμές της μοναξιάς
βάλαμε τους δείκτες ξανά από την αρχή
σε ένα χρονικό διάρκειας στιγμής.
Σκιαγραφήσαμε την στιγμή της ύπαρξης
την αιώνια ερώτηση του γιατί.
Πύρινες γλώσσες τραγούδησαν
ύμνους για την υπόσταση του είναι
το ρου της ζωής .
Αιχμαλωτίσαμε την ίδια τη ζωή
σαν πεταλούδα μονάχα για μια στιγμή,
νύχια αγκυλωτά κοφτερά
σύρθηκαν ξυράφια πάνω στα
όμορφα φτερά.
Αιχμαλωτίσαμε την ζωή
κάτω από την πέτρα κάθε τι
να βρίσκει αντίσταση .
Αιχμαλωτίσαμε την ψυχή
για λίγες στιγμές στο αιώνιο εγώ
και είπαμε ότι μας αιχμαλωτίζει
μια στιγμή μας σημαδεύει
μια Ζωή...................
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αποτύπωμα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
